صفحه ۳۱۲ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت

کسانى که ایمان آورده و کارهاى شایسته کرده‌اند، به زودى [خداى‌] رحمان براى آنان محبتى [در دلها] قرار مى‌دهد.

در حقیقت، ما این [قرآن‌] را بر زبان تو آسان ساختیم تا پرهیزگاران را بدان نوید، و مردم ستیزه‌جو را بدان بیم دهى.

و چه بسیار نسلها که پیش از آنان هلاک کردیم. آیا کسى از آنان را مى‌یابى یا صدایى از ایشان مى‌شنوى؟

طه.

قرآن را بر تو نازل نکردیم تا به رنج افتى،

جز اینکه براى هر که مى‌ترسد، پندى باشد.

[کتابى است‌] نازل شده از جانب کسى که زمین و آسمانهاى بلند را آفریده است.

خداى رحمان که بر عرش استیلا یافته است.

آنچه در آسمانها و آنچه در زمین و آنچه میان آن دو و آنچه زیر خاک است از آنِ اوست.

و اگر سخن به آواز گویى، او نهان و نهان‌تر را مى‌داند.

خدایى که جز او معبودى نیست [و] نامهاى نیکو به او اختصاص دارد.

و آیا خبر موسى به تو رسید؟

هنگامى که آتشى دید، پس به خانواده خود گفت: «درنگ کنید، زیرا من آتشى دیدم، امید که پاره‌اى از آن براى شما بیاورم یا در پرتو آتش راه [خود را باز] یابم.

پس چون بدان رسید، ندا داده شد که: «اى موسى،

این منم پروردگار تو، پاى‌پوش خویش بیرون آور که تو در وادى مقدس «طُوى‌» هستى.