سوره انسان با ترجمه فارسی و صوت
سوره ۷۶ قرآن · مدنی · ۳۱ آیه
نام عربیالإِنسَانِ
نزولمدنی
تعداد آیات۳۱
جزء۲۹
صفحه۵۷۸ تا ۵۸۰
🎧 ترجمه صوتی سوره انسان (علی ملکی). تلاوت عربی هر صفحه را در صفحه‌های همین سوره بشنوید:
سوره انسان (الإِنسَانِ) سوره ۷۶ قرآن کریم است؛ سوره‌ای مدنی با ۳۱ آیه که در جزء ۲۹ و صفحه ۵۷۸ تا ۵۸۰ مصحف آمده است. متن کامل سوره همراه با ترجمه فارسی آیه‌به‌آیه در ادامه آمده است.
متن کامل سوره انسان با ترجمه فارسی
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
هَلْ أَتَىٰ عَلَى الْإِنْسَانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئًا مَذْكُورًا ۱
آیا زمانى طولانى بر انسان گذشت که چیز قابل ذکرى نبود؟!
إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنْ نُطْفَةٍ أَمْشَاجٍ نَبْتَلِيهِ فَجَعَلْنَاهُ سَمِيعًا بَصِيرًا ۲
ما انسان را از نطفه مختلطى آفریدیم، و او را مى‌آزماییم؛ (بدین جهت) او را شنوا و بینا قرار دادیم!
إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا ۳
ما راه را به او نشان دادیم، خواه شاکر باشد (و پذیرا گردد) یا ناسپاس!
إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ سَلَاسِلَ وَأَغْلَالًا وَسَعِيرًا ۴
ما براى کافران، زنجیرها و غُلها و شعله‌هاى سوزان آتش آماده کرده‌ایم!
إِنَّ الْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا ۵
به یقین ابرار (و نیکان) از جامى مى‌نوشند که با عطر خوشى آمیخته است،
عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا ۶
چشمه‌اى که بندگان خدا از آن مى‌نوشند و [به دلخواه خویش] جاریش مى‌کنند.
يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا ۷
[همان بندگانى که] به نذر خود وفا مى‌کردند، و از روزى که گزند آن فراگیرنده است مى‌ترسیدند.
وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا ۸
و به [پاس] دوستى [خدا]، بینوا و یتیم و اسیر را خوراک مى‌دادند.
إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورًا ۹
«ما براى خشنودى خداست که به شما مى‌خورانیم و پاداش و سپاسى از شما نمى‌خواهیم.
إِنَّا نَخَافُ مِنْ رَبِّنَا يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا ۱۰
ما از پروردگارمان از روز عبوسى سخت، هراسناکیم.»
فَوَقَاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذَٰلِكَ الْيَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُورًا ۱۱
پس خدا [هم] آنان را از آسیب آن روز نگاه داشت و شادابى و شادمانى به آنان ارزانى داشت.
وَجَزَاهُمْ بِمَا صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِيرًا ۱۲
و به [پاس] آنکه صبر کردند، بهشت و پرنیان پاداششان داد.
مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ ۖ لَا يَرَوْنَ فِيهَا شَمْسًا وَلَا زَمْهَرِيرًا ۱۳
در آن [بهشت] بر تختها[ى خویش] تکیه زنند. در آنجا نه آفتابى بینند و نه سرمایى.
وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلَالُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلًا ۱۴
و سایه‌ها[ى درختان] به آنان نزدیک است، و میوه‌هایش [براى چیدن] رام.
وَيُطَافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَا ۱۵
و ظروف سیمین و جامهاى بلورین، پیرامون آنان گردانده مى‌شود.
قَوَارِيرَ مِنْ فِضَّةٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِيرًا ۱۶
جامهایى از سیم که درست به اندازه [و با کمال ظرافت] آنها را از کار در آورده‌اند.
وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنْجَبِيلًا ۱۷
و در آنجا از جامى که آمیزه زنجبیل دارد به آنان مى‌نوشانند.
عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّىٰ سَلْسَبِيلًا ۱۸
از چشمه‌اى در آنجا که «سلسبیل» نامیده مى‌شود.
۞ وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَنْثُورًا ۱۹
و بر گرد آنان پسرانى جاودانى مى‌گردند. چون آنها را ببینى، گویى که مرواریدهایى پراکنده‌اند.
وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَمُلْكًا كَبِيرًا ۲۰
و چون بدانجا نگرى [سرزمینى از] نعمت و کشورى پهناور مى‌بینى.
عَالِيَهُمْ ثِيَابُ سُنْدُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَقٌ ۖ وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِنْ فِضَّةٍ وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا ۲۱
[بهشتیان را] جامه‌هاى ابریشمى سبز و دیباى ستبر در بر است و پیرایه آنان دستبندهاى سیمین است و پروردگارشان باده‌اى پاک به آنان مى‌نوشاند.
إِنَّ هَٰذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاءً وَكَانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُورًا ۲۲
این [پاداش] براى شماست و کوشش شما مقبول افتاده است.
إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنْزِيلًا ۲۳
در حقیقت، ما قرآن را بر تو به تدریج فرو فرستادیم.
فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تُطِعْ مِنْهُمْ آثِمًا أَوْ كَفُورًا ۲۴
پس در برابر فرمان پروردگارت شکیبایى کن، و از آنان گناهکار یا ناسپاسگزار را فرمان مبر.
وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَأَصِيلًا ۲۵
و نام پروردگارت را بامدادان و شامگاهان یاد کن.
وَمِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَسَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلًا ۲۶
و بخشى از شب را در برابر او سجده کن و شب[هاى] دراز، او را به پاکى بستاى.
إِنَّ هَٰؤُلَاءِ يُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَاءَهُمْ يَوْمًا ثَقِيلًا ۲۷
اینان دنیاى زودگذر را دوست دارند، و روزى گرانبار را [به غفلت] پشت سر مى‌افکنند.
نَحْنُ خَلَقْنَاهُمْ وَشَدَدْنَا أَسْرَهُمْ ۖ وَإِذَا شِئْنَا بَدَّلْنَا أَمْثَالَهُمْ تَبْدِيلًا ۲۸
ماییم که آنان را آفریده و پیوند مفاصل آنها را استوار کرده‌ایم، و چون بخواهیم، [آنان را] به نظایرشان تبدیل مى‌کنیم.
إِنَّ هَٰذِهِ تَذْكِرَةٌ ۖ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ سَبِيلًا ۲۹
این [آیات،] پندنامه‌اى است. تا هر که خواهد، راهى به سوى پروردگار خود پیش گیرد.
وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا ۳۰
و تا خدا نخواهد، [شما] نخواهید خواست؛ قطعاً خدا داناى حکیم است.
يُدْخِلُ مَنْ يَشَاءُ فِي رَحْمَتِهِ ۚ وَالظَّالِمِينَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ۳۱
هر که را خواهد، به رحمت خویش در مى‌آورد، و براى ظالمان عذابى پردرد آماده کرده است.
ترجمه فارسی: محمدمهدی فولادوند · متن عربی: پروژه تنزیل.
