سوره طور با ترجمه فارسی و صوت
سوره ۵۲ قرآن · مکی · ۴۹ آیه
نام عربیالطُّورِ
نزولمکی
تعداد آیات۴۹
جزء۲۷
صفحه۵۲۳ تا ۵۲۵
🎧 ترجمه صوتی سوره طور (علی ملکی). تلاوت عربی هر صفحه را در صفحه‌های همین سوره بشنوید:
سوره طور (الطُّورِ) سوره ۵۲ قرآن کریم است؛ سوره‌ای مکی با ۴۹ آیه که در جزء ۲۷ و صفحه ۵۲۳ تا ۵۲۵ مصحف آمده است. متن کامل سوره همراه با ترجمه فارسی آیه‌به‌آیه در ادامه آمده است.
متن کامل سوره طور با ترجمه فارسی
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
وَالطُّورِ ۱
سوگند به طور،
وَكِتَابٍ مَسْطُورٍ ۲
و کتابى نگاشته شده،
فِي رَقٍّ مَنْشُورٍ ۳
در طومارى گسترده؛
وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ ۴
سوگند به آن خانه آباد [خدا]؛
وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ ۵
سوگند به بام بلند [آسمان]،
وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ ۶
و آن دریاى سرشار [و افروخته]،
إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌ ۷
که عذاب پروردگارت واقع‌شدنى است؛
مَا لَهُ مِنْ دَافِعٍ ۸
آن را هیچ بازدارنده‌اى نیست.
يَوْمَ تَمُورُ السَّمَاءُ مَوْرًا ۹
روزى که آسمان سخت در تب و تاب افتد،
وَتَسِيرُ الْجِبَالُ سَيْرًا ۱۰
و کوهها [جمله] به حرکت درآیند.
فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ۱۱
پس واى بر تکذیب‌کنندگان در آن روز.
الَّذِينَ هُمْ فِي خَوْضٍ يَلْعَبُونَ ۱۲
آنان که به یاوه سرگرمند.
يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلَىٰ نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا ۱۳
روزى که به سوى آتش جهنم کشیده مى‌شوند [چه] کشیدنى.
هَٰذِهِ النَّارُ الَّتِي كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُونَ ۱۴
[و به آنان گویند:] «این همان آتشى است که دروغش مى‌پنداشتید.
أَفَسِحْرٌ هَٰذَا أَمْ أَنْتُمْ لَا تُبْصِرُونَ ۱۵
آیا این افسون است؟ یا شما [درست] نمى‌بینید؟
اصْلَوْهَا فَاصْبِرُوا أَوْ لَا تَصْبِرُوا سَوَاءٌ عَلَيْكُمْ ۖ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ۱۶
به آن درآیید؛ خواه بشکیبید یا نشکیبید، به حال شما یکسان است. تنها به آنچه مى‌کردید مجازات مى‌یابید.»
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَعِيمٍ ۱۷
پرهیزگاران در باغهایى و [در] ناز و نعمتند.
فَاكِهِينَ بِمَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ وَوَقَاهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ ۱۸
به آنچه پروردگارشان به آنان داده دلشادند، و پروردگارشان آنها را از عذاب دوزخ مصون داشته است.
كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ۱۹
[به آنان گویند:] «به [پاداش] آنچه به جاى مى‌آوردید بخورید و بنوشید؛ گواراتان باد!»
مُتَّكِئِينَ عَلَىٰ سُرُرٍ مَصْفُوفَةٍ ۖ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ عِينٍ ۲۰
بر تختهایى ردیف هم تکیه زده‌اند و حوران درشت‌چشم را همسر آنان گردانده‌ایم.
وَالَّذِينَ آمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَا أَلَتْنَاهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍ ۚ كُلُّ امْرِئٍ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌ ۲۱
و کسانى که گرویده و فرزندانشان آنها را در ایمان پیروى کرده‌اند، فرزندانشان را به آنان ملحق خواهیم کرد و چیزى از کار[ها]شان را نمى‌کاهیم. هر کسى در گرو دستاورد خویش است.
وَأَمْدَدْنَاهُمْ بِفَاكِهَةٍ وَلَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ ۲۲
با [هر نوع] میوه و گوشتى که دلخواه آنهاست آنان را مدد [و تقویت] مى‌کنیم.
يَتَنَازَعُونَ فِيهَا كَأْسًا لَا لَغْوٌ فِيهَا وَلَا تَأْثِيمٌ ۲۳
در آنجا جامى از دست هم مى‌ربایند [و بر سرش همچشمى مى‌کنند] که در آن نه یاوه گویى است و نه گناه.
۞ وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَكْنُونٌ ۲۴
و براى [خدمت] آنان پسرانى است که بر گردشان همى‌گردند، انگارى آنها مرواریدى‌اند که [در صدف] نهفته است.
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ ۲۵
و برخى‌شان رو به برخى کنند [و] از هم پرسند،
قَالُوا إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِي أَهْلِنَا مُشْفِقِينَ ۲۶
گویند: «ما پیشتر در میان خانواده خود بیمناک بودیم.
فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا وَوَقَانَا عَذَابَ السَّمُومِ ۲۷
پس خدا بر ما منت نهاد و ما را از عذاب گرم [مرگبار] حفظ کرد.
إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُ ۖ إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيمُ ۲۸
ما از دیرباز او را مى‌خواندیم، که او همان نیکوکار مهربان است.»
فَذَكِّرْ فَمَا أَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَلَا مَجْنُونٍ ۲۹
پس اندرز ده که تو به لطف پروردگارت نه کاهنى و نه دیوانه.
أَمْ يَقُولُونَ شَاعِرٌ نَتَرَبَّصُ بِهِ رَيْبَ الْمَنُونِ ۳۰
یا مى‌گویند: «شاعرى است که انتظار مرگش را مى‌بریم [و چشم به راه بد زمانه بر اوییم].»
قُلْ تَرَبَّصُوا فَإِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُتَرَبِّصِينَ ۳۱
بگو: «منتظر باشید که من [نیز] با شما از منتظرانم.»
أَمْ تَأْمُرُهُمْ أَحْلَامُهُمْ بِهَٰذَا ۚ أَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ ۳۲
آیا پندارهایشان آنان را به این [موضعگیرى] وا مى‌دارد یا [نه،] آنها مردمى سرکشند؟
أَمْ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُ ۚ بَلْ لَا يُؤْمِنُونَ ۳۳
یا مى‌گویند: «آن را بربافته.» [نه،] بلکه باور ندارند.
فَلْيَأْتُوا بِحَدِيثٍ مِثْلِهِ إِنْ كَانُوا صَادِقِينَ ۳۴
پس اگر راست مى‌گویند، سخنى مثل آن بیاورند.
أَمْ خُلِقُوا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ أَمْ هُمُ الْخَالِقُونَ ۳۵
آیا از هیچ خلق شده‌اند؟ یا آنکه خودشان خالق [خود] هستند؟
أَمْ خَلَقُوا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ ۚ بَلْ لَا يُوقِنُونَ ۳۶
آیا آسمانها و زمین را [آنان] خلق کرده‌اند؟ [نه،] بلکه یقین ندارند.
أَمْ عِنْدَهُمْ خَزَائِنُ رَبِّكَ أَمْ هُمُ الْمُصَيْطِرُونَ ۳۷
آیا ذخایر پروردگار تو پیش آنهاست؟ یا ایشان تسلط [تام] دارند؟
أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَسْتَمِعُونَ فِيهِ ۖ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُمْ بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ ۳۸
آیا نردبانى دارند که بر آن [بر شوند و] بشنوند؟ پس باید شنونده آنان برهانى آشکار بیاورد.
أَمْ لَهُ الْبَنَاتُ وَلَكُمُ الْبَنُونَ ۳۹
آیا خدا را دختران است و شما را پسران؟
أَمْ تَسْأَلُهُمْ أَجْرًا فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ ۴۰
آیا از آنها مزدى مطالبه مى‌کنى و آنان از [تعهّد اداى] تاوان گرانبارند؟
أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ ۴۱
آیا [علم] غیب پیش آنهاست و آنها مى‌نویسند؟
أَمْ يُرِيدُونَ كَيْدًا ۖ فَالَّذِينَ كَفَرُوا هُمُ الْمَكِيدُونَ ۴۲
یا مى‌خواهند نیرنگى بزنند؟ و [لى] آنان که کافر شده‌اند، خود دچار نیرنگ شده‌اند.
أَمْ لَهُمْ إِلَٰهٌ غَيْرُ اللَّهِ ۚ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ ۴۳
آیا ایشان را جز خدا معبودى است؟ منزّه است خدا از آنچه [با او] شریک مى‌گردانند.
وَإِنْ يَرَوْا كِسْفًا مِنَ السَّمَاءِ سَاقِطًا يَقُولُوا سَحَابٌ مَرْكُومٌ ۴۴
و اگر پاره‌سنگى را در حال سقوط از آسمان ببینند مى‌گویند: «ابرى متراکم است.»
فَذَرْهُمْ حَتَّىٰ يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي فِيهِ يُصْعَقُونَ ۴۵
پس بگذارشان تا به آن روزى که در آن بیهوش مى‌افتند برسند.
يَوْمَ لَا يُغْنِي عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئًا وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ ۴۶
روزى که نیرنگشان به هیچ‌وجه به کارشان نیاید و حمایت نیابند.
وَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا عَذَابًا دُونَ ذَٰلِكَ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ۴۷
و در حقیقت، غیر از این [مجازات]، عذابى [دیگر] براى کسانى که ظلم کرده‌اند خواهد بود، ولى بیشترشان نمى‌دانند [که آن عذاب چیست].
وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا ۖ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ ۴۸
و در برابر دستور پروردگارت شکیبایى پیشه کن که تو خود در حمایت مایى و هنگامى که [از خواب] بر مى‌خیزى به نیایش پروردگارت تسبیح گوى.
وَمِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَإِدْبَارَ النُّجُومِ ۴۹
و [نیز] پاره‌اى از شب، و در فروشدن ستارگان تسبیح‌گوى او باش.
ترجمه فارسی: محمدمهدی فولادوند · متن عربی: پروژه تنزیل.
