سوره حجر با ترجمه فارسی و صوت
سوره ۱۵ قرآن · مکی · ۹۹ آیه
نام عربیالحِجۡرِ
نزولمکی
تعداد آیات۹۹
جزء۱۴
صفحه۲۶۲ تا ۲۶۷
🎧 ترجمه صوتی سوره حجر (علی ملکی). تلاوت عربی هر صفحه را در صفحه‌های همین سوره بشنوید:
سوره حجر (الحِجۡرِ) سوره ۱۵ قرآن کریم است؛ سوره‌ای مکی با ۹۹ آیه که در جزء ۱۴ و صفحه ۲۶۲ تا ۲۶۷ مصحف آمده است. متن کامل سوره همراه با ترجمه فارسی آیه‌به‌آیه در ادامه آمده است.
متن کامل سوره حجر با ترجمه فارسی
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
الر ۚ تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ وَقُرْآنٍ مُبِينٍ ۱
الف، لام، راء. این است آیات کتاب [آسمانى] و قرآن روشنگر.
رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِمِينَ ۲
چه بسا کسانى که کافر شدند آرزو کنند که کاش مسلمان بودند.
ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَيَتَمَتَّعُوا وَيُلْهِهِمُ الْأَمَلُ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ۳
بگذارشان تا بخورند و برخوردار شوند و آرزو[ها] سرگرمشان کند، پس به زودى خواهند دانست.
وَمَا أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَعْلُومٌ ۴
و هیچ شهرى را هلاک نکردیم مگر اینکه براى آن اجلى معیّن بود.
مَا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُونَ ۵
هیچ امتى از اجل خویش نه پیش مى‌افتد و نه پس مى‌ماند.
وَقَالُوا يَا أَيُّهَا الَّذِي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ ۶
و گفتند: «اى کسى که قرآن بر او نازل شده است، به یقین تو دیوانه‌اى.
لَوْ مَا تَأْتِينَا بِالْمَلَائِكَةِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ۷
اگر راست مى‌گویى چرا فرشته‌ها را پیش ما نمى‌آورى؟»
مَا نُنَزِّلُ الْمَلَائِكَةَ إِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا كَانُوا إِذًا مُنْظَرِينَ ۸
فرشتگان را جز به حق فرو نمى‌فرستیم، و در آن هنگام، دیگر مهلت نیابند.
إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ ۹
بى‌تردید، ما این قرآن را به تدریج نازل کرده‌ایم، و قطعاً نگهبان آن خواهیم بود.
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِي شِيَعِ الْأَوَّلِينَ ۱۰
و به یقین، پیش از تو [نیز] در گروههاى پیشینیان [پیامبرانى] فرستادیم.
وَمَا يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ۱۱
و هیچ پیامبرى برایشان نیامد جز آنکه او را به مسخره مى‌گرفتند.
كَذَٰلِكَ نَسْلُكُهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ ۱۲
بدین گونه آن [استهزا] را در دل بزهکاران راه مى‌دهیم،
لَا يُؤْمِنُونَ بِهِ ۖ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الْأَوَّلِينَ ۱۳
[که] به او ایمان نمى‌آورند، و راه [و رسم] پیشینیان پیوسته چنین بوده است.
وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا مِنَ السَّمَاءِ فَظَلُّوا فِيهِ يَعْرُجُونَ ۱۴
و اگر درى از آسمان بر آنان مى‌گشودیم که همواره از آن بالا مى‌رفتند،
لَقَالُوا إِنَّمَا سُكِّرَتْ أَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَسْحُورُونَ ۱۵
قطعاً مى‌گفتند: «در حقیقت، ما چشم‌بندى شده‌ایم، بلکه ما مردمى هستیم که افسون شده‌ایم.»
وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِي السَّمَاءِ بُرُوجًا وَزَيَّنَّاهَا لِلنَّاظِرِينَ ۱۶
و به یقین، ما در آسمان بُرجهایى قرار دادیم و آن را براى تماشاگران آراستیم.
وَحَفِظْنَاهَا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ ۱۷
و آن را از هر شیطان رانده‌شده‌اى حفظ کردیم.
إِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ مُبِينٌ ۱۸
مگر آن کس که دزدیده گوش فرا دهد که شهابى روشن او را دنبال مى‌کند.
وَالْأَرْضَ مَدَدْنَاهَا وَأَلْقَيْنَا فِيهَا رَوَاسِيَ وَأَنْبَتْنَا فِيهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْزُونٍ ۱۹
و زمین را گسترانیدیم و در آن کوههاى استوار افکندیم و از هر چیز سنجیده‌اى در آن رویانیدیم.
وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيهَا مَعَايِشَ وَمَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرَازِقِينَ ۲۰
و براى شما و هر کس که شما روزى‌دهنده او نیستید، در آن وسایل زندگى قرار دادیم.
وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا عِنْدَنَا خَزَائِنُهُ وَمَا نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ ۲۱
و هیچ چیز نیست مگر آنکه گنجینه‌هاى آن نزد ماست، و ما آن را جز به اندازه‌اى معین فرو نمى‌فرستیم.
وَأَرْسَلْنَا الرِّيَاحَ لَوَاقِحَ فَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَسْقَيْنَاكُمُوهُ وَمَا أَنْتُمْ لَهُ بِخَازِنِينَ ۲۲
و بادها را باردارکننده فرستادیم و از آسمان، آبى نازل کردیم، پس شما را بدان سیراب نمودیم، و شما خزانه‌دار آن نیستید.
وَإِنَّا لَنَحْنُ نُحْيِي وَنُمِيتُ وَنَحْنُ الْوَارِثُونَ ۲۳
و بى‌تردید، این ماییم که زنده مى‌کنیم و مى‌میرانیم، و ما وارث [همه] هستیم.
وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِينَ ۲۴
و به یقین، پیشینیان شما را شناخته‌ایم و آیندگان [شما را نیز] شناخته‌ایم.
وَإِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْ ۚ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ ۲۵
و مسلماً پروردگار توست که آنان را محشور خواهد کرد، چرا که او حکیم داناست.
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ ۲۶
و در حقیقت، انسان را از گِلى خشک، از گِلى سیاه و بدبو، آفریدیم.
وَالْجَانَّ خَلَقْنَاهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَارِ السَّمُومِ ۲۷
و پیش از آن، جن را از آتشى سوزان و بى‌دود خلق کردیم.
وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي خَالِقٌ بَشَرًا مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ ۲۸
و [یاد کن] هنگامى را که پروردگار تو به فرشتگان گفت: «من بشرى را از گِلى خشک، از گِلى سیاه و بدبو، خواهم آفرید.
فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ ۲۹
پس وقتى آن را درست کردم و از روح خود در آن دمیدم، پیش او به سجده درافتید.
فَسَجَدَ الْمَلَائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ ۳۰
پس فرشتگان همگى یکسره سجده کردند،
إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَىٰ أَنْ يَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ ۳۱
جز ابلیس که خوددارى کرد از اینکه با سجده‌کنندگان باشد.
قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا لَكَ أَلَّا تَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ ۳۲
فرمود: «اى ابلیس، تو را چه شده است که با سجده‌کنندگان نیستى؟»
قَالَ لَمْ أَكُنْ لِأَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ ۳۳
گفت: «من آن نیستم که براى بشرى که او را از گِلى خشک، از گِلى سیاه و بدبو، آفریده‌اى، سجده کنم.»
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ ۳۴
فرمود: «از این [مقام] بیرون شو که تو رانده‌شده‌اى.
وَإِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ إِلَىٰ يَوْمِ الدِّينِ ۳۵
و تا روز جزا بر تو لعنت باشد.
قَالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِي إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ۳۶
گفت: «پروردگارا، پس مرا تا روزى که برانگیخته خواهند شد مهلت ده.»
قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ ۳۷
فرمود: «تو از مهلت‌یافتگانى،
إِلَىٰ يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ ۳۸
تا روز [و] وقت معلوم.
قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَلَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ ۳۹
گفت: «پروردگارا، به سبب آنکه مرا گمراه ساختى، من [هم گناهانشان را] در زمین برایشان مى‌آرایم و همه را گمراه خواهم ساخت،
إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ ۴۰
مگر بندگان خالص تو از میان آنان را.»
قَالَ هَٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيمٌ ۴۱
فرمود: «این راهى است راست [که] به سوى من [منتهى مى‌شود].
إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ إِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِينَ ۴۲
در حقیقت، تو را بر بندگان من تسلّطى نیست، مگر کسانى از گمراهان که تو را پیروى کنند،
وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِينَ ۴۳
و قطعاً وعده‌گاه همه آنان دوزخ است،
لَهَا سَبْعَةُ أَبْوَابٍ لِكُلِّ بَابٍ مِنْهُمْ جُزْءٌ مَقْسُومٌ ۴۴
[دوزخى] که براى آن هفت در است، و از هر درى بخشى معین از آنان [وارد مى‌شوند].
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ۴۵
بى‌گمان، پرهیزگاران در باغها و چشمه‌سارانند.
ادْخُلُوهَا بِسَلَامٍ آمِنِينَ ۴۶
[به آنان گویند:] «با سلامت و ایمنى در آنجا داخل شوید.»
وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْوَانًا عَلَىٰ سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ ۴۷
و آنچه کینه [و شائبه‌هاى نفسانى] در سینه‌هاى آنان است برکنیم؛ برادرانه بر تختهایى روبروى یکدیگر نشسته‌اند.
لَا يَمَسُّهُمْ فِيهَا نَصَبٌ وَمَا هُمْ مِنْهَا بِمُخْرَجِينَ ۴۸
نه رنجى در آنجا به آنان مى‌رسد و نه از آنجا بیرون رانده مى‌شوند.
۞ نَبِّئْ عِبَادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ۴۹
به بندگان من خبر ده که منم آمرزنده مهربان.
وَأَنَّ عَذَابِي هُوَ الْعَذَابُ الْأَلِيمُ ۵۰
و اینکه عذاب من، عذابى است دردناک.
وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ ۵۱
و از مهمانان ابراهیم به آنان خبر ده،
إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ إِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُونَ ۵۲
هنگامى که بر او وارد شدند و سلام گفتند. [ابراهیم] گفت: «ما از شما بیمناکیم.»
قَالُوا لَا تَوْجَلْ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَامٍ عَلِيمٍ ۵۳
گفتند: «مترس، که ما تو را به پسرى دانا مژده مى‌دهیم.»
قَالَ أَبَشَّرْتُمُونِي عَلَىٰ أَنْ مَسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ ۵۴
گفت: «آیا با اینکه مرا پیرى فرا رسیده است بشارتم مى‌دهید؟ به چه بشارت مى‌دهید؟»
قَالُوا بَشَّرْنَاكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُنْ مِنَ الْقَانِطِينَ ۵۵
گفتند: «ما تو را به حق بشارت دادیم. پس، از نومیدان مباش.»
قَالَ وَمَنْ يَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ ۵۶
گفت: «چه کسى -جز گمراهان- از رحمت پروردگارش نومید مى‌شود؟»
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ ۵۷
[سپس] گفت: «اى فرشتگان، [دیگر] کارتان چیست؟»
قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَىٰ قَوْمٍ مُجْرِمِينَ ۵۸
گفتند: «ما به سوى گروه مجرمان فرستاده شده‌ایم،
إِلَّا آلَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمْ أَجْمَعِينَ ۵۹
مگر خانواده لوط، که ما قطعاً همه آنان را نجات مى‌دهیم،
إِلَّا امْرَأَتَهُ قَدَّرْنَا ۙ إِنَّهَا لَمِنَ الْغَابِرِينَ ۶۰
جز آنش را که مقدر کردیم او از بازماندگان [در عذاب] باشد.
فَلَمَّا جَاءَ آلَ لُوطٍ الْمُرْسَلُونَ ۶۱
پس چون فرشتگان نزد خاندان لوط آمدند،
قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ ۶۲
[لوط] گفت: «شما مردمى ناشناس هستید.»
قَالُوا بَلْ جِئْنَاكَ بِمَا كَانُوا فِيهِ يَمْتَرُونَ ۶۳
گفتند: «[نه،] بلکه براى تو چیزى آورده‌ایم که در آن تردید مى‌کردند،
وَأَتَيْنَاكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ ۶۴
و حق را براى تو آورده‌ایم و قطعاً ما راستگویانیم،
فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ وَاتَّبِعْ أَدْبَارَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ وَامْضُوا حَيْثُ تُؤْمَرُونَ ۶۵
پس، پاسى از شب [گذشته] خانواده‌ات را حرکت ده و [خودت] به دنبال آنان برو، و هیچ یک از شما نباید به عقب بنگرد، و هر جا به شما دستور داده مى‌شود بروید.
وَقَضَيْنَا إِلَيْهِ ذَٰلِكَ الْأَمْرَ أَنَّ دَابِرَ هَٰؤُلَاءِ مَقْطُوعٌ مُصْبِحِينَ ۶۶
و او را از این امر آگاه کردیم که ریشه آن گروه صبحگاهان بریده خواهد شد.
وَجَاءَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ يَسْتَبْشِرُونَ ۶۷
و مردم شهر، شادى‌کنان روى آوردند.
قَالَ إِنَّ هَٰؤُلَاءِ ضَيْفِي فَلَا تَفْضَحُونِ ۶۸
[لوط] گفت: «اینان مهمانان منند، مرا رسوا مکنید،
وَاتَّقُوا اللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ ۶۹
و از خدا پروا کنید و مرا خوار نسازید.»
قَالُوا أَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعَالَمِينَ ۷۰
گفتند: «آیا تو را [از مهمان کردن] مردم بیگانه منع نکردیم؟»
قَالَ هَٰؤُلَاءِ بَنَاتِي إِنْ كُنْتُمْ فَاعِلِينَ ۷۱
گفت: «اگر مى‌خواهید [کارى مشروع] انجام دهید، اینان دختران منند [با آنان ازدواج کنید].»
لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِي سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ ۷۲
به جان تو سوگند، که آنان در مستى خود سرگردان بودند.
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِينَ ۷۳
پس به هنگام طلوع آفتاب، فریاد [مرگبار] آنان را فرو گرفت.
فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِنْ سِجِّيلٍ ۷۴
و آن [شهر] را زیر و زبر کردیم و بر آنان سنگهایى از سنگ گِل باراندیم.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ ۷۵
به یقین، در این [کیفر] براى هوشیاران عبرتهاست.
وَإِنَّهَا لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ ۷۶
و [آثار] آن [شهر هنوز] بر سر راهى [دایر] برجاست.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ ۷۷
بى‌گمان، در این براى مؤمنان عبرتى است.
وَإِنْ كَانَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ ۷۸
و راستى اهل «ایکه» ستمگر بودند.
فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ وَإِنَّهُمَا لَبِإِمَامٍ مُبِينٍ ۷۹
پس، از آنان انتقام گرفتیم، و آن دو [شهر، اکنون] بر سر راهى آشکاراست.
وَلَقَدْ كَذَّبَ أَصْحَابُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ ۸۰
و اهل «حِجر» [نیز] پیامبران [ما] را تکذیب کردند.
وَآتَيْنَاهُمْ آيَاتِنَا فَكَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ ۸۱
و آیات خود را به آنان دادیم، و[لى] از آنها اعراض کردند.
وَكَانُوا يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا آمِنِينَ ۸۲
و [براى خود] از کوهها خانه‌هایى مى‌تراشیدند که در امان بمانند.
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِينَ ۸۳
پس صبحدم، فریاد [مرگبار]، آنان را فرو گرفت.
فَمَا أَغْنَىٰ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ ۸۴
و آنچه به دست مى‌آوردند، به کارشان نخورد.
وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ ۗ وَإِنَّ السَّاعَةَ لَآتِيَةٌ ۖ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ ۸۵
و ما آسمانها و زمین و آنچه را که میان آن دو است جز به حق نیافریده‌ایم، و یقیناً قیامت فرا خواهد رسید. پس به خوبى صرف نظر کن،
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ ۸۶
زیرا پروردگار تو همان آفریننده داناست.
وَلَقَدْ آتَيْنَاكَ سَبْعًا مِنَ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنَ الْعَظِيمَ ۸۷
و به راستى، به تو سبع المثانى [=سوره فاتحه] و قرآن بزرگ را عطا کردیم.
لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ ۸۸
و به آنچه ما دسته‌هایى از آنان [=کافران] را بدان برخوردار ساخته‌ایم چشم مدوز، و بر ایشان اندوه مخور، و بال خویش براى مؤمنان فرو گستر.
وَقُلْ إِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْمُبِينُ ۸۹
و بگو: «من همان هشداردهنده آشکارم.»
كَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِينَ ۹۰
همان گونه که [عذاب را] بر تقسیم‌کنندگان نازل کردیم:
الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ ۹۱
همانان که قرآن را جزء جزء کردند [به برخى از آن عمل کردند و بعضى را رها نمودند].
فَوَرَبِّكَ لَنَسْأَلَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ ۹۲
پس سوگند به پروردگارت که از همه آنان خواهیم پرسید،
عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ ۹۳
از آنچه انجام مى‌دادند.
فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ ۹۴
پس آنچه را بدان مأمورى آشکار کن و از مشرکان روى برتاب،
إِنَّا كَفَيْنَاكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ ۹۵
که ما [شر] ریشخندگران را از تو برطرف خواهیم کرد.
الَّذِينَ يَجْعَلُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ ۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ۹۶
همانان که با خدا معبودى دیگر قرار مى‌دهند. پس به زودى [حقیقت را] خواهند دانست.
وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَ ۹۷
و قطعاً مى‌دانیم که سینه تو از آنچه مى‌گویند تنگ مى‌شود.
فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِنَ السَّاجِدِينَ ۹۸
پس با ستایش پروردگارت تسبیح گوى و از سجده‌کنندگان باش.
وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّىٰ يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ ۹۹
و پروردگارت را پرستش کن تا اینکه مرگ تو فرا رسد.
ترجمه فارسی: محمدمهدی فولادوند · متن عربی: پروژه تنزیل.
