صفحه ۲۶۵ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت

هنگامى که بر او وارد شدند و سلام گفتند. [ابراهیم‌] گفت: «ما از شما بیمناکیم.»

گفتند: «مترس، که ما تو را به پسرى دانا مژده مى‌دهیم.»

گفت: «آیا با اینکه مرا پیرى فرا رسیده است بشارتم مى‌دهید؟ به چه بشارت مى‌دهید؟»

گفتند: «ما تو را به حق بشارت دادیم. پس، از نومیدان مباش.»

گفت: «چه کسى -جز گمراهان- از رحمت پروردگارش نومید مى‌شود؟»

[سپس‌] گفت: «اى فرشتگان، [دیگر] کارتان چیست؟»

گفتند: «ما به سوى گروه مجرمان فرستاده شده‌ایم،

مگر خانواده لوط، که ما قطعاً همه آنان را نجات مى‌دهیم،

جز آنش را که مقدر کردیم او از بازماندگان [در عذاب‌] باشد.

پس چون فرشتگان نزد خاندان لوط آمدند،

[لوط] گفت: «شما مردمى ناشناس هستید.»

گفتند: «[نه،] بلکه براى تو چیزى آورده‌ایم که در آن تردید مى‌کردند،

و حق را براى تو آورده‌ایم و قطعاً ما راستگویانیم،

پس، پاسى از شب [گذشته‌] خانواده‌ات را حرکت ده و [خودت‌] به دنبال آنان برو، و هیچ یک از شما نباید به عقب بنگرد، و هر جا به شما دستور داده مى‌شود بروید.

و او را از این امر آگاه کردیم که ریشه آن گروه صبحگاهان بریده خواهد شد.

و مردم شهر، شادى‌کنان روى آوردند.

[لوط] گفت: «اینان مهمانان منند، مرا رسوا مکنید،

و از خدا پروا کنید و مرا خوار نسازید.»

گفتند: «آیا تو را [از مهمان کردن‌] مردم بیگانه منع نکردیم؟»