سوره مدثر با ترجمه فارسی و صوت
سوره ۷۴ قرآن · مکی · ۵۶ آیه
نام عربیالمُدَّثِّرِ
نزولمکی
تعداد آیات۵۶
جزء۲۹
صفحه۵۷۵ تا ۵۷۷
🎧 ترجمه صوتی سوره مدثر (علی ملکی). تلاوت عربی هر صفحه را در صفحه‌های همین سوره بشنوید:
سوره مدثر (المُدَّثِّرِ) سوره ۷۴ قرآن کریم است؛ سوره‌ای مکی با ۵۶ آیه که در جزء ۲۹ و صفحه ۵۷۵ تا ۵۷۷ مصحف آمده است. متن کامل سوره همراه با ترجمه فارسی آیه‌به‌آیه در ادامه آمده است.
متن کامل سوره مدثر با ترجمه فارسی
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ ۱
اى کشیده رداى شب بر سر،
قُمْ فَأَنْذِرْ ۲
برخیز و بترسان.
وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ ۳
و پروردگار خود را بزرگ دار.
وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ ۴
و لباس خویشتن را پاک کن.
وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ ۵
و از پلیدى دور شو.
وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ ۶
و منّت مگذار و فزونى مطلب.
وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْ ۷
و براى پروردگارت شکیبایى کن.
فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ ۸
پس چون در صور دمیده شود،
فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ ۹
آن روز [چه] روز ناگوارى است!
عَلَى الْكَافِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ ۱۰
بر کافران آسان نیست.
ذَرْنِي وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا ۱۱
مرا با آنکه [او را] تنها آفریدم واگذار.
وَجَعَلْتُ لَهُ مَالًا مَمْدُودًا ۱۲
و دارایى بسیار به او بخشیدم،
وَبَنِينَ شُهُودًا ۱۳
و پسرانى آماده [به خدمت، دادم]،
وَمَهَّدْتُ لَهُ تَمْهِيدًا ۱۴
و برایش [عیش خوش] آماده کردم.
ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ ۱۵
باز [هم] طمع دارد که بیفزایم.
كَلَّا ۖ إِنَّهُ كَانَ لِآيَاتِنَا عَنِيدًا ۱۶
ولى نه، زیرا او دشمن آیات ما بود.
سَأُرْهِقُهُ صَعُودًا ۱۷
به زودى او را به بالارفتن از گردنه [عذاب] وادار مى‌کنم.
إِنَّهُ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ۱۸
آرى، [آن دشمن حق] اندیشید و سنجید.
فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ۱۹
کشته بادا، چگونه [او] سنجید؟
ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ۲۰
[آرى،] کشته بادا، چگونه [او] سنجید.
ثُمَّ نَظَرَ ۲۱
آنگاه نظر انداخت.
ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ۲۲
سپس رو ترش نمود و چهره در هم کشید.
ثُمَّ أَدْبَرَ وَاسْتَكْبَرَ ۲۳
آنگاه پشت گردانید و تکبّر ورزید،
فَقَالَ إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ ۲۴
و گفت: «این [قرآن] جز سحرى که [به برخى] آموخته‌اند نیست.
إِنْ هَٰذَا إِلَّا قَوْلُ الْبَشَرِ ۲۵
این غیر از سخن بشر نیست.»
سَأُصْلِيهِ سَقَرَ ۲۶
زودا که او را به سَقَر در آورم.
وَمَا أَدْرَاكَ مَا سَقَرُ ۲۷
و تو چه دانى که آن سَقَر چیست؟
لَا تُبْقِي وَلَا تَذَرُ ۲۸
نه باقى مى‌گذارد و نه رها مى‌کند.
لَوَّاحَةٌ لِلْبَشَرِ ۲۹
پوستها را سیاه مى‌گرداند.
عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ ۳۰
[و] بر آن [دوزخ]، نوزده [نگهبان] است.
وَمَا جَعَلْنَا أَصْحَابَ النَّارِ إِلَّا مَلَائِكَةً ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَيَزْدَادَ الَّذِينَ آمَنُوا إِيمَانًا ۙ وَلَا يَرْتَابَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَالْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَالْكَافِرُونَ مَاذَا أَرَادَ اللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلًا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ مَنْ يَشَاءُ وَيَهْدِي مَنْ يَشَاءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِيَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ ۳۱
و ما موکّلان آتش را جز فرشتگان نگردانیدیم، و شماره آنها را جز آزمایشى براى کسانى که کافر شده‌اند قرار ندادیم، تا آنان که اهل کتابند یقین به هم رسانند، و ایمان کسانى که ایمان آورده‌اند افزون گردد، و آنان که کتاب به ایشان داده شده و [نیز] مؤمنان به شک نیفتند، و تا کسانى که در دلهایشان بیمارى است و کافران بگویند: «خدا از این وصف‌کردن، چه چیزى را اراده کرده است؟» این گونه، خدا هر که را بخواهد بیراه مى‌گذارد و هر که را بخواهد هدایت مى کند، و [شماره] سپاهیان پروردگارت را جز او نمى‌داند، و این [آیات] جز تذکارى براى بشر نیست.
كَلَّا وَالْقَمَرِ ۳۲
نه چنین است [که مى‌پندارند!] سوگند به ماه،
وَاللَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ ۳۳
و سوگند به شامگاه چون پشت کند،
وَالصُّبْحِ إِذَا أَسْفَرَ ۳۴
و سوگند به بامداد چون آشکار شود،
إِنَّهَا لَإِحْدَى الْكُبَرِ ۳۵
که آیات [قرآن] از پدیده‌هاى بزرگ است.
نَذِيرًا لِلْبَشَرِ ۳۶
بشر را هشداردهنده است.
لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ ۳۷
هر که از شما را که بخواهد پیشى جوید یا بازایستد.
كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ۳۸
هر کسى در گرو دستاورد خویش است،
إِلَّا أَصْحَابَ الْيَمِينِ ۳۹
بجز یاران دست راست:
فِي جَنَّاتٍ يَتَسَاءَلُونَ ۴۰
در میان باغها. از یکدیگر مى‌پرسند،
عَنِ الْمُجْرِمِينَ ۴۱
درباره مجرمان:
مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ ۴۲
«چه چیز شما را در آتش [سَقَر] درآورد؟»
قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ ۴۳
گویند: «از نمازگزاران نبودیم،
وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ ۴۴
و بینوایان را غذا نمى‌دادیم،
وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخَائِضِينَ ۴۵
با هرزه‌درایان هرزه‌درایى مى‌کردیم،
وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ ۴۶
و روز جزا را دروغ مى‌شمردیم،
حَتَّىٰ أَتَانَا الْيَقِينُ ۴۷
تا مرگ ما در رسید.»
فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ ۴۸
از این رو شفاعت شفاعت‌کنندگان به حال آنها سودى نمى‌بخشد.
فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ ۴۹
چرا آنها از تذکر روى گردانند؟!
كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ ۵۰
گویى گورخرانى رمیده‌اند،
فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ ۵۱
که از (مقابل) شیرى فرار کرده‌اند!
بَلْ يُرِيدُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُؤْتَىٰ صُحُفًا مُنَشَّرَةً ۵۲
بلکه هر کدام از آنها انتظار دارد نامه جداگانه‌اى (از سوى خدا) براى او فرستاده شود!
كَلَّا ۖ بَلْ لَا يَخَافُونَ الْآخِرَةَ ۵۳
چنین نیست که آنان مى‌گویند، بلکه آنها از آخرت نمى‌ترسند!
كَلَّا إِنَّهُ تَذْكِرَةٌ ۵۴
چنین نیست که آنها مى‌گویند، آن (قرآن) یک تذکر و یادآورى است!
فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ ۵۵
هر کس بخواهد از آن پند مى‌گیرد؛
وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ التَّقْوَىٰ وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ ۵۶
و هیچ کس پند نمى‌گیرد مگر اینکه خدا بخواهد؛ او اهل تقوا و اهل آمرزش است!
ترجمه فارسی: محمدمهدی فولادوند · متن عربی: پروژه تنزیل.
