سوره حاقه با ترجمه فارسی و صوت
سوره ۶۹ قرآن · مکی · ۵۲ آیه
نام عربیالحَاقَّةِ
نزولمکی
تعداد آیات۵۲
جزء۲۹
صفحه۵۶۶ تا ۵۶۸
🎧 ترجمه صوتی سوره حاقه (علی ملکی). تلاوت عربی هر صفحه را در صفحه‌های همین سوره بشنوید:
سوره حاقه (الحَاقَّةِ) سوره ۶۹ قرآن کریم است؛ سوره‌ای مکی با ۵۲ آیه که در جزء ۲۹ و صفحه ۵۶۶ تا ۵۶۸ مصحف آمده است. متن کامل سوره همراه با ترجمه فارسی آیه‌به‌آیه در ادامه آمده است.
متن کامل سوره حاقه با ترجمه فارسی
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
الْحَاقَّةُ ۱
آن رخ دهنده.
مَا الْحَاقَّةُ ۲
چیست آن رخ دهنده؟
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحَاقَّةُ ۳
و چه دانى که آن رخ دهنده چیست؟
كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌ بِالْقَارِعَةِ ۴
ثمود و عاد، آن حادثه کوبنده را تکذیب کردند.
فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا بِالطَّاغِيَةِ ۵
اما ثمود به [سزاى] سرکشى [خود] به هلاکت رسیدند.
وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ ۶
و اما عاد، به [وسیله] تندبادى توفنده سرکش هلاک شدند.
سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ ۷
[که خدا] آن را هفت شب و هشت روز پیاپى بر آنان بگماشت: در آن [مدت] مردم را فرو افتاده مى‌دیدى، گویى آنها تنه‌هاى نخلهاى میان تهى‌اند.
فَهَلْ تَرَىٰ لَهُمْ مِنْ بَاقِيَةٍ ۸
آیا از آنان کسى را بر جاى مى‌بینى؟
وَجَاءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهُ وَالْمُؤْتَفِكَاتُ بِالْخَاطِئَةِ ۹
و فرعون و کسانى که پیش از او بودند و [مردم] شهرهاى سرنگون شده [سدوم و عاموره] مرتکب خطا شدند.
فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَابِيَةً ۱۰
و از امر فرستاده پروردگارشان سرپیچى کردند، و [خدا هم] آنان را به گرفتنى سخت، فرو گرفت.
إِنَّا لَمَّا طَغَى الْمَاءُ حَمَلْنَاكُمْ فِي الْجَارِيَةِ ۱۱
ما، چون آب طغیان کرد، شما را بر کشتى سوار نمودیم.
لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ ۱۲
تا آن را براى شما [مایه] تذکرى گردانیم و گوشهاى شنوا آن را نگاه دارد.
فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ وَاحِدَةٌ ۱۳
پس آنگاه که در صور یک بار دمیده شود.
وَحُمِلَتِ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً ۱۴
و زمین و کوه‌ها از جاى خود برداشته شوند و هر دوى آنها با یک تکان ریز ریز گردند.
فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ۱۵
پس آن روز است که واقعه [آنچنانى] وقوع یابد.
وَانْشَقَّتِ السَّمَاءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ ۱۶
و آسمان از هم بشکافد، و در آن روز است که آن از هم گسسته باشد.
وَالْمَلَكُ عَلَىٰ أَرْجَائِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَانِيَةٌ ۱۷
و فرشتگان در اطراف [آسمان]اند، و عرش پروردگارت را آن روز، هشت [فرشته ] بر سر خود بر مى‌دارند.
يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنْكُمْ خَافِيَةٌ ۱۸
در آن روز، شما [به پیشگاه خدا] عرضه مى‌شوید، [و] پوشیده‌اى از شما پوشیده نمى‌ماند.
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هَاؤُمُ اقْرَءُوا كِتَابِيَهْ ۱۹
اما کسى که کارنامه‌اش به دست راستش داده شود، گوید: «بیایید و کتابم را بخوانید.
إِنِّي ظَنَنْتُ أَنِّي مُلَاقٍ حِسَابِيَهْ ۲۰
من یقین داشتم که به حساب خود مى‌رسم.
فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ ۲۱
پس او در یک زندگى خوش است:
فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ ۲۲
در بهشتى برین،
قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ ۲۳
[که] میوه هایش در دسترس است.
كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخَالِيَةِ ۲۴
بخورید و بنوشید، گواراتان باد، به [پاداش] آنچه در روزهاى گذشته انجام دادید.
وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِشِمَالِهِ فَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتَابِيَهْ ۲۵
و اما کسى که کارنامه‌اش به دست چپش داده شود، گوید: «اى کاش کتابم را دریافت نکرده بودم.
وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ ۲۶
و از حساب خود خبردار نشده بودم.
يَا لَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَ ۲۷
اى کاش آن [مرگ] کار را تمام مى‌کرد.
مَا أَغْنَىٰ عَنِّي مَالِيَهْ ۜ ۲۸
مال من، مرا سودى نبخشید.
هَلَكَ عَنِّي سُلْطَانِيَهْ ۲۹
قدرت من از [کف] من برفت.
خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ۳۰
[گویند:] «بگیرید او را و در غل کشید.
ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ ۳۱
آنگاه میان آتشش اندازید.
ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوهُ ۳۲
پس در زنجیرى که درازى آن هفتاد گز است وى را در بند کشید.
إِنَّهُ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ ۳۳
چرا که او به خداى بزرگ نمى‌گروید.
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ ۳۴
و به اطعام مسکین تشویق نمى‌کرد.
فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هَاهُنَا حَمِيمٌ ۳۵
پس امروز او را در اینجا حمایتگرى نیست.
وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ ۳۶
و خوراکى جز چرکابه ندارد،
لَا يَأْكُلُهُ إِلَّا الْخَاطِئُونَ ۳۷
که آن را جز خطاکاران نمى‌خورند.
فَلَا أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ ۳۸
پس نه [چنان است که مى‌پندارید]، سوگند یاد مى‌کنم به آنچه مى‌بینید،
وَمَا لَا تُبْصِرُونَ ۳۹
و آنچه نمى‌بینید،
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ۴۰
که [قرآن] قطعاً گفتار فرستاده‌اى بزرگوار است.
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَا تُؤْمِنُونَ ۴۱
و آن گفتار شاعرى نیست [که] کمتر [به آن] ایمان دارید.
وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَا تَذَكَّرُونَ ۴۲
و نه گفتار کاهنى [که] کمتر [از آن] پند مى‌گیرید.
تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ ۴۳
[پیام] فرودآمده‌اى است از جانب پروردگار جهانیان.
وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ ۴۴
و اگر [او] پاره‌اى گفته‌ها بر ما بسته بود،
لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ ۴۵
دست راستش را سخت مى‌گرفتیم،
ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ ۴۶
سپس رگ قلبش را پاره مى‌کردیم،
فَمَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ ۴۷
و هیچ یک از شما مانع از [عذاب] او نمى‌شد.
وَإِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ ۴۸
و در حقیقت، [قرآن] تذکارى براى پرهیزگاران است.
وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبِينَ ۴۹
و ما به راستى مى‌دانیم که از [میان] شما تکذیب‌کنندگانى هستند.
وَإِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكَافِرِينَ ۵۰
و آن واقعاً بر کافران حسرتى است.
وَإِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ ۵۱
و این [قرآن]، بى‌شبهه، حقیقتى یقینى است.
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ۵۲
پس به [پاس] نام پروردگار بزرگت تسبیح گوى.
ترجمه فارسی: محمدمهدی فولادوند · متن عربی: پروژه تنزیل.
