سوره واقعه با ترجمه فارسی و صوت
سوره ۵۶ قرآن · مکی · ۹۶ آیه
نام عربیالوَاقِعَةِ
نزولمکی
تعداد آیات۹۶
جزء۲۷
صفحه۵۳۴ تا ۵۳۷
🎧 ترجمه صوتی سوره واقعه (علی ملکی). تلاوت عربی هر صفحه را در صفحه‌های همین سوره بشنوید:
سوره واقعه (الوَاقِعَةِ) سوره ۵۶ قرآن کریم است؛ سوره‌ای مکی با ۹۶ آیه که در جزء ۲۷ و صفحه ۵۳۴ تا ۵۳۷ مصحف آمده است. متن کامل سوره همراه با ترجمه فارسی آیه‌به‌آیه در ادامه آمده است.
متن کامل سوره واقعه با ترجمه فارسی
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ۱
آن واقعه چون وقوع یابد،
لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ۲
[که] در وقوع آن دروغى نیست:
خَافِضَةٌ رَافِعَةٌ ۳
پست‌کننده [و] بالابرنده است.
إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا ۴
چون زمین با تکان [سختى] لرزانده شود،
وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا ۵
و کوهها [جمله] ریزه ریزه شوند،
فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا ۶
و غبارى پراکنده گردند،
وَكُنْتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً ۷
و شما سه دسته شوید:
فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ ۸
یاران دست راست، کدامند یاران دست راست؟
وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ ۹
و یاران چپ؛ کدامند یاران چپ؟
وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ ۱۰
و سبقت‌گیرندگان مقدمند؛
أُولَٰئِكَ الْمُقَرَّبُونَ ۱۱
آنانند همان مقربان [خدا]،
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ۱۲
در باغستانهاى پر نعمت.
ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ ۱۳
گروهى از پیشینیان،
وَقَلِيلٌ مِنَ الْآخِرِينَ ۱۴
و اندکى از متأخران.
عَلَىٰ سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ ۱۵
بر تختهایى جواهرنشان،
مُتَّكِئِينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِلِينَ ۱۶
که روبروى هم بر آنها تکیه داده‌اند.
يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ ۱۷
بر گردشان پسرانى جاودان [به خدمت] مى‌گردند،
بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ ۱۸
با جامها و آبریزها و پیاله[ها]یى از باده ناب روان.
لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنْزِفُونَ ۱۹
[که] نه از آن دردسر گیرند و نه بى‌خرد گردند.
وَفَاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ ۲۰
و میوه از هر چه اختیار کنند.
وَلَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ ۲۱
و از گوشت پرنده هر چه بخواهند.
وَحُورٌ عِينٌ ۲۲
و حوران چشم‌درشت،
كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ ۲۳
مثل لؤلؤ نهان میان صدف،
جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ۲۴
[اینها] پاداشى است براى آنچه مى‌کردند.
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا ۲۵
در آنجا نه بیهوده‌اى مى‌شنوند و نه [سخنى] گناه‌آلود.
إِلَّا قِيلًا سَلَامًا سَلَامًا ۲۶
سخنى جز سلام و درود نیست.
وَأَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ ۲۷
و یاران راست؛ یاران راست کدامند؟
فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ ۲۸
در [زیر] درختان کُنار بى‌خار،
وَطَلْحٍ مَنْضُودٍ ۲۹
و درختهاى موز که میوه‌اش خوشه خوشه روى هم چیده است.
وَظِلٍّ مَمْدُودٍ ۳۰
و سایه‌اى پایدار.
وَمَاءٍ مَسْكُوبٍ ۳۱
و آبى ریزان.
وَفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ ۳۲
و میوه‌اى فراوان،
لَا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ ۳۳
نه بریده و نه ممنوع.
وَفُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ ۳۴
و همخوابگانى بالا بلند.
إِنَّا أَنْشَأْنَاهُنَّ إِنْشَاءً ۳۵
ما آنان را پدید آورده‌ایم پدید آوردنى،
فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا ۳۶
و ایشان را دوشیزه گردانیده‌ایم،
عُرُبًا أَتْرَابًا ۳۷
شوى دوست همسال،
لِأَصْحَابِ الْيَمِينِ ۳۸
براى یاران راست.
ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ ۳۹
که گروهى از پیشینیانند،
وَثُلَّةٌ مِنَ الْآخِرِينَ ۴۰
و گروهى از متأخران.
وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ ۴۱
و یاران چپ؛ کدامند یاران چپ؟
فِي سَمُومٍ وَحَمِيمٍ ۴۲
در [میان] باد گرم و آب داغ.
وَظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍ ۴۳
و سایه‌اى از دود تار.
لَا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ ۴۴
نه خنک و نه خوش.
إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ ۴۵
اینان بودند که پیش از این ناز پروردگان بودند.
وَكَانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيمِ ۴۶
و بر گناه بزرگ پافشارى مى‌کردند.
وَكَانُوا يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ۴۷
و مى‌گفتند: «آیا چون مردیم و خاک واستخوان شدیم، واقعاً [باز] زنده مى‌گردیم؟
أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ ۴۸
یا پدران گذشته ما [نیز]؟»
قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ ۴۹
بگو: «در حقیقت، اولین و آخرین،
لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ ۵۰
قطعاً همه در موعد روزى معلوم گرد آورده شوند.»
ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ ۵۱
آنگاه شما اى گمراهان دروغپرداز،
لَآكِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ ۵۲
قطعاً از درختى که از زقّوم است خواهید خورد.
فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ ۵۳
و از آن شکمهایتان را خواهید آکند.
فَشَارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ ۵۴
و روى آن از آب جوش مى‌نوشید؛
فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ ۵۵
[مانند] نوشیدن اشتران تشنه.
هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ ۵۶
این است پذیرایى آنان در روز جزا.
نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ۵۷
ماییم که شما را آفریده‌ایم، پس چرا تصدیق نمى‌کنید؟
أَفَرَأَيْتُمْ مَا تُمْنُونَ ۵۸
آیا آنچه را [که به صورت نطفه] فرو مى‌ریزید دیده‌اید؟
أَأَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ ۵۹
آیا شما آن را خلق مى‌کنید یا ما آفریننده‌ایم؟
نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ۶۰
ماییم که میان شما مرگ را مقدر کرده‌ایم و بر ما سبقت نتوانید جست؛
عَلَىٰ أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثَالَكُمْ وَنُنْشِئَكُمْ فِي مَا لَا تَعْلَمُونَ ۶۱
[و مى‌توانیم] امثال شما را به جاى شما قرار دهیم و شما را [به صورت] آنچه نمى‌دانید پدیدار گردانیم.
وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ ۶۲
و قطعاً پدیدار شدن نخستین خود را شناختید؛ پس چرا سر عبرت گرفتن ندارید؟
أَفَرَأَيْتُمْ مَا تَحْرُثُونَ ۶۳
آیا آنچه را کشت مى‌کنید، ملاحظه کرده‌اید؟
أَأَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ ۶۴
آیا شما آن را [بى‌یارى ما] زراعت مى‌کنید، یا ماییم که زراعت مى‌کنیم؟
لَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ۶۵
اگر بخواهیم قطعاً خاشاکش مى‌گردانیم، پس در افسوس [و تعجب] مى‌افتید.
إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ۶۶
[و مى‌گویید:] «واقعاً ما زیان زده‌ایم،
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ۶۷
بلکه ما محروم شدگانیم.»
أَفَرَأَيْتُمُ الْمَاءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ ۶۸
آیا آبى را که مى‌نوشید دیده‌اید؟
أَأَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ ۶۹
آیا شما آن را از [دل] ابر سپید فرود آورده‌اید، یا ما فرودآورنده‌ایم؟
لَوْ نَشَاءُ جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ ۷۰
اگر بخواهیم آن را تلخ مى‌گردانیم، پس چرا سپاس نمى‌دارید؟
أَفَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ ۷۱
آیا آن آتشى را که برمى‌افروزید ملاحظه کرده‌اید؟
أَأَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِئُونَ ۷۲
آیا شما [چوب] درخت آن را پدیدار کرده‌اید، یا ما پدیدآورنده‌ایم؟
نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْكِرَةً وَمَتَاعًا لِلْمُقْوِينَ ۷۳
ما آن را [مایه] عبرت و [وسیله] استفاده براى بیابانگردان قرار داده‌ایم.
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ۷۴
پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوى.
۞ فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ ۷۵
نه [چنین است که مى‌پندارید]، سوگند به جایگاه‌هاى [ویژه و فواصل معیّن] ستارگان.
وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ۷۶
اگر بدانید، آن سوگندى سخت بزرگ است!
إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ ۷۷
که این [پیام] قطعاً قرآنى است ارجمند،
فِي كِتَابٍ مَكْنُونٍ ۷۸
در کتابى نهفته،
لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ ۷۹
که جز پاک‌شدگان بر آن دست ندارند،
تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ ۸۰
وحیى است از جانب پروردگار جهانیان.
أَفَبِهَٰذَا الْحَدِيثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ ۸۱
آیا شما این سخن را سبک [و سست] مى‌گیرید؟
وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ۸۲
و تنها نصیب خود را در تکذیب [آن] قرار مى‌دهید؟
فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ ۸۳
پس چرا آنگاه که [جان شما] به گلو مى‌رسد،
وَأَنْتُمْ حِينَئِذٍ تَنْظُرُونَ ۸۴
و در آن هنگام خود نظاره گرید -
وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْكُمْ وَلَٰكِنْ لَا تُبْصِرُونَ ۸۵
و ما به آن [محتضر] از شما نزدیکتریم ولى نمى‌بینید-
فَلَوْلَا إِنْ كُنْتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ۸۶
پس چرا، اگر شما بى‌جزا مى‌مانید [و حساب و کتابى در کار نیست]،
تَرْجِعُونَهَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ۸۷
اگر راست مى‌گویید، [روح] را برنمى‌گردانید؟
فَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ ۸۸
و اما اگر [او] از مقربان باشد،
فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّتُ نَعِيمٍ ۸۹
[در] آسایش و راحت و بهشت پر نعمت [خواهد بود].
وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ ۹۰
و اما اگر از یاران راست باشد،
فَسَلَامٌ لَكَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ ۹۱
از یاران راست بر تو سلام باد.
وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِينَ الضَّالِّينَ ۹۲
و اما اگر از دروغزنان گمراه است،
فَنُزُلٌ مِنْ حَمِيمٍ ۹۳
پس با آبى جوشان پذیرایى خواهد شد،
وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ۹۴
و [فرجامش] درافتادن به جهنم است.
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ ۹۵
این است همان حقیقت راست [و] یقین.
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ۹۶
پس به نام پروردگار بزرگ خود تسبیح گوى.
ترجمه فارسی: محمدمهدی فولادوند · متن عربی: پروژه تنزیل.
