صفحه ۵۹۹ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت

پاداش آنان نزد پروردگارشان باغهاى همیشگى است که از زیر [درختان‌] آن، نهرها روان است، جاودانه در آن «همى» مانند؛ خدا از آنان خشنود است و [آنان نیز] از او خشنود، این [پاداش‌] براى کسى است که از پروردگارش بترسد.

آنگاه که زمین به لرزش [شدید] خود لرزانیده شود،

و زمین بارهاى سنگین خود را برون افکند،

و انسان گوید: «[زمین‌] را چه شده است؟»

آن روز است که [زمین‌] خبرهاى خود را باز گوید.

[همان گونه‌] که پروردگارت بدان وحى کرده است.

آن روز، مردم [به حال‌] پراکنده برآیند تا [نتیجه‌] کارهایشان به آنان نشان داده شود.

پس هر که هموزن ذرّه‌اى نیکى کند [نتیجه‌] آن را خواهد دید.

و هر که هموزن ذرّه‌اى بدى کند [نتیجه‌] آن را خواهد دید.

سوگند به مادیانهائى که با همهمه تازانند و با سم‌[هاى‌] خود از سنگ آتش مى‌جهانند!

و برق [از سنگ‌] همى جهانند،

و صبحگاهان هجوم آرند،

و با آن [یورش‌]، گردى برانگیزند،

و بدان [هجوم‌]، در دل گروهى درآیند،

که انسان نسبت به پروردگارش سخت ناسپاس است،

و او خود بر این [امر]، نیک گواه است.

و راستى او سخت شیفته مال است.

مگر نمى‌داند که چون آنچه در گورهاست بیرون ریخته گردد،