صفحه ۵۲۹ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت
سوره قمر · جزء ۲۷
🤲 ختم قرآن گروهی بهارمن: در حال بارگذاری…
🎧 تلاوت صفحه ۵۲۹ — سعد الغامدی

متن و ترجمه صفحه ۵۲۹ قرآن
خُشَّعًا أَبْصَارُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ كَأَنَّهُمْ جَرَادٌ مُنْتَشِرٌ ۷
در حالى که دیدگان خود را فروهشتهاند، چون ملخهاى پراکنده از گورها[ى خود] برمىآیند.
مُهْطِعِينَ إِلَى الدَّاعِ ۖ يَقُولُ الْكَافِرُونَ هَٰذَا يَوْمٌ عَسِرٌ ۸
به سرعت سوى آن دعوتگر مىشتابند. کافران مىگویند: «امروز [چه] روز دشوارى است.»
۞ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنَا وَقَالُوا مَجْنُونٌ وَازْدُجِرَ ۹
پیش از آنان، قوم نوح [نیز] به تکذیب پرداختند و بنده ما را دروغزن خواندند و گفتند: «دیوانهاى است.» و [بسى] آزار کشید.
فَدَعَا رَبَّهُ أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ ۱۰
تا پروردگارش را خواند که: «من مغلوب شدم؛ به داد من برس!»
فَفَتَحْنَا أَبْوَابَ السَّمَاءِ بِمَاءٍ مُنْهَمِرٍ ۱۱
پس درهاى آسمان را به آبى ریزان گشودیم.
وَفَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُونًا فَالْتَقَى الْمَاءُ عَلَىٰ أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ۱۲
و از زمین چشمهها جوشانیدیم تا آب [زمین و آسمان] براى امرى که مقدّر شده بود به هم پیوستند.
وَحَمَلْنَاهُ عَلَىٰ ذَاتِ أَلْوَاحٍ وَدُسُرٍ ۱۳
و او را بر [کشتى] تختهدار و میخآجین سوار کردیم.
تَجْرِي بِأَعْيُنِنَا جَزَاءً لِمَنْ كَانَ كُفِرَ ۱۴
[کشتى] زیر نظر ما روان بود. [این] پاداش کسى بود که مورد انکار واقع شده بود.
وَلَقَدْ تَرَكْنَاهَا آيَةً فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ۱۵
و به راستى آن [سفینه] را بر جاى نهادیم [تا] عبرتى [باشد]؛ پس آیا پندگیرندهاى هست؟
فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ۱۶
پس چگونه بود عذاب من و هشدارها[ى من]؟
وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ۱۷
و قطعاً قرآن را براى پندآموزى آسان کردهایم؛ پس آیا پندگیرندهاى هست؟
كَذَّبَتْ عَادٌ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ۱۸
عادیان به تکذیب پرداختند. پس چگونه بود عذاب من و هشدارها[ى من]؟
إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا فِي يَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ ۱۹
ما بر [سر] آنان در روز شومى، به طور مداوم، تندبادى توفنده فرستادیم،
تَنْزِعُ النَّاسَ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ مُنْقَعِرٍ ۲۰
[که] مردم را از جا مىکند؛ گویى تنههاى نخلى بودند که ریشهکن شده بودند.
فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ۲۱
پس چگونه بود عذاب من و هشدارها[ى من]؟
وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ۲۲
و قطعاً قرآن را براى پندآموزى آسان کردهایم، پس آیا پندگیرندهاى هست؟
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِالنُّذُرِ ۲۳
قوم ثمود هشداردهندگان را تکذیب کردند.
فَقَالُوا أَبَشَرًا مِنَّا وَاحِدًا نَتَّبِعُهُ إِنَّا إِذًا لَفِي ضَلَالٍ وَسُعُرٍ ۲۴
و گفتند: «آیا تنها بشرى از خودمان را پیروى کنیم؟ در این صورت، ما واقعاً در گمراهى و جنون خواهیم بود.»
أَأُلْقِيَ الذِّكْرُ عَلَيْهِ مِنْ بَيْنِنَا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌ ۲۵
«آیا از میان ما [وحى] بر او القا شده است؟ [نه،] بلکه او دروغگویى گستاخ است.»
سَيَعْلَمُونَ غَدًا مَنِ الْكَذَّابُ الْأَشِرُ ۲۶
به زودى فردا بدانند دروغگوى گستاخ کیست.
إِنَّا مُرْسِلُو النَّاقَةِ فِتْنَةً لَهُمْ فَارْتَقِبْهُمْ وَاصْطَبِرْ ۲۷
ما براى آزمایش آنان [آن] مادهشتر را فرستادیم و [به صالح گفتیم:]«مراقب آنان باش و شکیبایى کن.
ترجمه فارسی: محمدمهدی فولادوند · متن عربی: پروژه تنزیل.
هر روز یک صفحه قرآن با معنی: این صفحه را بخوانید، ترجمهاش را مرور کنید و اگر دوست داشتید در ختم قرآن گروهی بهارمن سهم یک صفحه را بردارید.