صفحه ۵۲۷ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت

در حقیقت، کسانى که آخرت را باور ندارند، فرشتگان را در نامگذارى به صورت مؤنّث نام مى‌نهند.

و ایشان را به این [کار] معرفتى نیست. جز گمان [خود] را پیروى نمى‌کنند، و در واقع، گمان در [وصول به‌] حقیقت هیچ سودى نمى‌رساند.

پس، از هر کس که از یاد ما روى برتافته و جز زندگى دنیا را خواستار نبوده است، روى برتاب.

این منتهاى دانش آنان است. پروردگار تو، خود به [حال‌] کسى که از راه او منحرف شده داناتر، و او به کسى که راه یافته [نیز] آگاه‌تر است.

و هر چه در آسمانها و هر چه در زمین است از آن خداست، تا کسانى را که بد کرده‌اند، به [سزاى‌] آنچه انجام داده‌اند کیفر دهد، و آنان را که نیکى کرده‌اند، به نیکى پاداش دهد.

آنان که از گناهان بزرگ و زشتکاریها -جز لغزشهاى کوچک- خوددارى مى‌ورزند، پروردگارت [نسبت به آنها] فراخ‌آمرزش است. وى از آن دم که شما را از زمین پدید آورد و از همان‌گاه که در شکمهاى مادرانتان [در زهدان‌] نهفته بودید به [حال ]شما داناتر است، پس خودتان را پاک مشمارید. او به [حال‌] کسى که پرهیزگارى نموده داناتر است.

پس آیا آن کسى را که [از جهاد] روى برتافت دیدى؟

و اندکى بخشید و [از باقى‌] امتناع ورزید.

آیا علم غیب پیش اوست و او مى‌بیند؟

یا بدانچه در صحیفه‌هاى موسى [آمده‌] خبر نیافته است؟

و [نیز در نوشته‌هاى‌] همان ابراهیمى که وفا کرد:

که هیچ بردارنده‌اى بار گناه دیگرى را بر نمى‌دارد.

و اینکه براى انسان جز حاصل تلاش او نیست.

و [نتیجه‌] کوشش او به زودى دیده خواهد شد.

سپس هر چه تمامتر وى را پاداش دهند.

و اینکه پایان [کار] به سوى پروردگار توست.

و هم اوست که مى‌خنداند و مى‌گریاند.

و هم اوست که مى‌میراند و زنده مى‌گرداند.