صفحه ۴۵۶ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت

و [مجدداً] کسانش را و نظایر آنها را همراه آنها به او بخشیدیم، تا رحمتى از جانب ما و عبرتى براى خردمندان باشد.

[و به او گفتیم:] «یک بسته ترکه به دستت برگیر و [همسرت را] با آن بزن و سوگند مشکن.» ما او را شکیبا یافتیم. چه نیکوبنده‌اى! به راستى او توبه‌کار بود.

و بندگان ما ابراهیم و اسحاق و یعقوب را که نیرومند و دیده‌ور بودند به یادآور.

ما آنان را با موهبت ویژه‌اى -که یادآورى آن سراى بود- خالص گردانیدیم.

و آنان در پیشگاه ما جداً از برگزیدگان نیکانند.

و اسماعیل و یسع و ذوالکفل را به یاد آور [که‌] همه از نیکانند.

این یادکردى است، و قطعاً براى پرهیزگاران فرجامى نیک است.

باغهاى همیشگى در حالى که درهاى [آنها] برایشان گشوده‌است.

در آنجا تکیه مى‌زنند [و] میوه‌هاى فراوان و نوشیدنى در آنجا طلب مى‌کنند.

و نزدشان [دلبران‌] فروهشته‌نگاه همسال است.

این است آنچه براى روز حساب به شما وعده داده مى‌شد.

[مى‌گویند:] «در حقیقت، این روزىِ ماست و آن را پایانى نیست.»

این است [حال بهشتیان‌] و [اما] براى طغیانگران واقعاً بد فرجامى است.

به جهنّم درمى‌آیند، و چه بد آرامگاهى است.

این جوشاب و چرکاب است، باید آن را بچشند.

و از همین گونه، انواع دیگر [عذابها]!

اینها گروهى‌اند که با شما به اجبار [در آتش‌] درمى‌آیند. بدا به حال آنها، زیرا آنان داخل آتش مى‌شوند.

[به رؤساى خود] مى‌گویند: «بلکه بر خود شما خوش مباد! این [عذاب‌] را شما خود براى ما از پیش فراهم آوردید، و چه بد قرارگاهى است.»

مى‌گویند: «پروردگارا، هر کس این [عذاب‌] را از پیش براى ما فراهم آورده، عذاب او را در آتش دو چندان کن.»