صفحه ۵۲۱ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت
سوره ذاریات · جزء ۲۶
🤲 ختم قرآن گروهی بهارمن: در حال بارگذاری…
🎧 تلاوت صفحه ۵۲۱ — سعد الغامدی
متن و ترجمه صفحه ۵۲۱ قرآن
وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْحُبُكِ ۷
سوگند به آسمان مشبّک،
إِنَّكُمْ لَفِي قَوْلٍ مُخْتَلِفٍ ۸
که شما [درباره قرآن] در سخنى گوناگونید.
يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ ۹
[بگوى] تا هر که از آن برگشته، برگشته باشد.
قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ ۱۰
مرگ بر دروغپردازان!
الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ سَاهُونَ ۱۱
همانان که در ورطه نادانى بى‌خبرند.
يَسْأَلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ ۱۲
پرسند: «روز پاداش کى است؟»
يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ ۱۳
همان روز که آنان بر آتش، عقوبت [و آزموده] شوند.
ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ هَٰذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ ۱۴
عذاب [موعود] خود را بچشید، این است همان [بلایى] که با شتاب خواستار آن بودید.
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ۱۵
پرهیزگاران در باغها و چشمه سارانند.
آخِذِينَ مَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُحْسِنِينَ ۱۶
آنچه را پروردگارشان عطا فرموده مى‌گیرند، زیرا که آنها پیش از این نیکوکار بودند.
كَانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ ۱۷
و از شب اندکى را مى‌غنودند.
وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ۱۸
و در سحرگاهان [از خدا] طلب آمرزش مى‌کردند.
وَفِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ ۱۹
و در اموالشان براى سائل و محروم حقى [معین] بود.
وَفِي الْأَرْضِ آيَاتٌ لِلْمُوقِنِينَ ۲۰
و روى زمین براى اهل یقین نشانه‌هایى [متقاعدکننده] است،
وَفِي أَنْفُسِكُمْ ۚ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ۲۱
و در خود شما؛ پس مگر نمى‌بینید؟
وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ ۲۲
و روزى شما و آنچه وعده داده شده‌اید در آسمان است.
فَوَرَبِّ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ مَا أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ ۲۳
پس سوگند به پروردگار آسمان و زمین، که واقعاً او حق است همان گونه که خود شما سخن مى‌گویید.
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ الْمُكْرَمِينَ ۲۴
آیا خبر مهمانان ارجمند ابراهیم به تو رسید؟
إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا ۖ قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ ۲۵
چون بر او درآمدند؛ پس سلام گفتند. گفت: «سلام، مردمى ناشناسید.»
فَرَاغَ إِلَىٰ أَهْلِهِ فَجَاءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ ۲۶
پس آهسته به سوى زنش رفت و گوساله‌اى فربه [و بریان] آورد.
فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ۲۷
آن را به نزدیکشان برد [و] گفت: «مگر نمى‌خورید؟»
فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً ۖ قَالُوا لَا تَخَفْ ۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَامٍ عَلِيمٍ ۲۸
و [در دلش] از آنان احساس ترسى کرد. گفتند: «مترس.» و او را به پسرى دانا مژده دادند.
فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ ۲۹
و زنش با فریادى [از شگفتى] سر رسید و بر چهره خود زد و گفت: «زنى پیر نازا [چگونه بزاید]؟»
قَالُوا كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ ۖ إِنَّهُ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ ۳۰
گفتند: «پروردگارت چنین فرموده است. او خود حکیم داناست.»
ترجمه فارسی: محمدمهدی فولادوند · متن عربی: پروژه تنزیل.
هر روز یک صفحه قرآن با معنی: این صفحه را بخوانید، ترجمه‌اش را مرور کنید و اگر دوست داشتید در ختم قرآن گروهی بهارمن سهم یک صفحه را بردارید.
