صفحه ۴۹۰ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت

و آن کس که آبى به اندازه از آسمان فرود آورد، پس به وسیله آن، سرزمینى مرده را زنده گردانیدیم؛ همین گونه [از گورها] بیرون آورده مى‌شوید.

و همان کسى که جفتها را یکسره آفرید، و براى شما از کشتیها و دامها [وسیله‌اى که‌] سوار شوید قرار داد.

تا بر پشت آن‌[ها] قرار گیرید، پس چون بر آن‌[ها] برنشستید، نعمت پروردگار خود را یاد کنید و بگویید: «پاک است کسى که این را براى ما رام کرد و[گرنه‌] ما را یاراى [رام‌ساختن‌] آنها نبود.»

«و به راستى که ما به سوى پروردگارمان بازخواهیم گشت.»

و براى او بعضى از بندگان [خدا] را جزئى [چون فرزند و شریک‌] قرار دادند. به راستى که انسان بس ناسپاس آشکار است.

آیا از آنچه مى‌آفریند، خود، دخترانى برگرفته و به شما پسران را اختصاص داده است؟

و چون یکى از آنان را به آنچه به [خداى‌] رحمان نسبت مى‌دهد خبر دهند، چهره او سیاه مى‌گردد، در حالى که خشم و تأسف خود را فرو مى‌خورد.

آیا کسى [را شریک خدا مى‌کنند] که در زر و زیور پرورش یافته و در [هنگام‌] مجادله، بیانش غیر روشن است؟

و فرشتگانى را که خود، بندگان رحمانند، مادینه [و دختران او] پنداشتند. آیا در خلقت آنان حضور داشتند؟ گواهى ایشان به زودى نوشته مى‌شود و [از آن‌] پرسیده خواهند شد.

و مى‌گویند: «اگر [خداى‌] رحمان مى‌خواست، آنها را نمى‌پرستیدیم.» آنان به این [دعوى‌] دانشى ندارند [و] جز حدس نمى‌زنند.

آیا به آنان پیش از آن [قرآن‌] کتابى داده‌ایم که بدان تمسک مى‌جویند؟

[نه،] بلکه گفتند: «ما پدران خود را بر آیینى یافتیم و ما [هم با] پى گیرى از آنان، راه یافتگانیم.»