صفحه ۴۸۲ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت

دانستن هنگام رستاخیز فقط منحصر به اوست، و میوه‌ها از غلافهایشان بیرون نمى‌آیند و هیچ مادینه‌اى بار نمى‌گیرد و بار نمى‌گذارد مگر آنکه او به آن علم دارد. و روزى که [خدا] آنان را ندا مى‌دهد: «شریکان من کجایند؟» مى‌گویند: «با بانگ رسا به تو مى‌گوییم که هیچ گواهى از میان ما نیست.»

و آنچه از پیش مى‌خواندند، از [نظر] آنان ناپدید مى‌شود و مى‌دانند که آنان را روى گریز نیست.

انسان از دعاى خیر خسته نمى‌شود، و چون آسیبى به او رسد مأیوس [و] نومید مى‌گردد.

و اگر از جانب خود رحمتى -پس از زیانى که به او رسیده است- بچشانیم، قطعاً خواهد گفت: «من سزاوار آنم و گمان ندارم که رستاخیز برپا شود، و اگر هم به سوى پروردگارم بازگردانیده شوم، قطعاً نزد او برایم خوبى خواهد بود. « پس بدون شکّ، کسانى را که کفران کرده‌اند، به آنچه انجام داده‌اند آگاه خواهیم کرد، و مسلماً از عذابى سخت به آنان خواهیم چشانید.

و چون انسان را نعمت بخشیم، روى برتابد و خود را کنار کشد، و چون آسیبى بدو رسد دست به دعاى فراوان بردارد.

بگو: «به من خبر دهید، اگر [قرآن‌] از نزد خدا [آمده‌] باشد و آن را انکار کرده باشید، چه کسى گمراه‌تر از آن کس خواهد بود که به مخالفتى دور و دراز [دچار] آمده باشد؟»

به زودى نشانه‌هاى خود را در افقها[ى گوناگون‌] و در دلهایشان بدیشان خواهیم نمود، تا برایشان روشن گردد که او خود حق است. آیا کافى نیست که پروردگارت خود شاهد هر چیزى است؟

آرى، آنان در لقاى پروردگارشان تردید دارند. آگاه باش که مسلماً او به هر چیزى احاطه دارد.