صفحه ۴۳۲ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت

کسانى که [ریاست و] برترى داشتند، به کسانى که زیردست بودند، مى‌گویند: «مگر ما بودیم که شما را از هدایت -پس از آنکه به سوى شما آمد- بازداشتیم؟ [نه،] بلکه خودتان گناهکار بودید.»

و کسانى که زیردست بودند به کسانى که [ریاست و] برترى داشتند، مى‌گویند: «[نه،] بلکه نیرنگ شب و روز [شما بود] آنگاه که ما را وادار مى‌کردید که به خدا کافر شویم و براى او همتایانى قرار دهیم.» و هنگامى که عذاب را ببینند پشیمانى خود را آشکار کنند. و در گردنهاى کسانى که کافر شده‌اند غُلها مى‌نهیم؛ آیا جز به سزاى آنچه انجام مى‌دادند مى‌رسند؟

و [ما] در هیچ شهرى هشداردهنده‌اى نفرستادیم جز آنکه خوشگذرانان آنها گفتند: «ما به آنچه شما بدان فرستاده شده‌اید کافریم.»

و گفتند: «ما دارایى و فرزندانمان از همه بیشتر است و ما عذاب نخواهیم شد.»

بگو: «پروردگار من است که روزى را براى هر کس که بخواهد گشاده یا تنگ مى گرداند؛ لیکن بیشتر مردم نمى‌دانند.»

و اموال و فرزندانتان چیزى نیست که شما را به پیشگاه ما نزدیک گرداند، مگر کسانى که ایمان آورده و کار شایسته کرده باشند. پس براى آنان دو برابر آنچه انجام داده‌اند پاداش است و آنها در غرفه‌ها[ى بهشتى‌] آسوده خاطر خواهند بود.

و کسانى که در [ابطال‌] آیات ما مى‌کوشند که [ما را به خیال خود] درمانده کنند؛ آنانند که در عذاب احضار مى‌شوند.

بگو: «در حقیقت، پروردگار من است که روزى را براى هر کس از بندگانش که بخواهد گشاده یا براى او تنگ مى‌گرداند. و هر چه را انفاق کردید عوضش را او مى‌دهد. و او بهترین روزى دهندگان است.»