صفحه ۴۳۱ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت

و شفاعتگرى در پیشگاه او سود نمى‌بخشد، مگر براى آن کس که به وى اجازه دهد. تا چون هراس از دلهایشان برطرف شود، مى‌گویند: «پروردگارتان چه فرمود؟» مى گویند: «حقیقت؛ و هموست بلندمرتبه و بزرگ.»

بگو: «کیست که شما را از آسمانها و زمین روزى مى‌دهد؟» بگو: «خدا؛ و در حقیقت یا ما، یا شما بر هدایت یا گمراهى آشکاریم.»

بگو: «[شما] از آنچه ما مرتکب شده‌ایم بازخواست نخواهید شد، و [ما نیز] از آنچه شما انجام مى‌دهید بازخواست نخواهیم شد.»

بگو: «پروردگارمان ما و شما را جمع خواهد کرد؛ سپس میان ما به حق داورى مى کند، و اوست داور دانا.»

بگو: «کسانى را که [به عنوان‌] شریک به او ملحق گردانیده‌اید، به من نشان دهید.» چنین نیست، بلکه اوست خداى عزیز حکیم.

و ما تو را جز [به سمت‌] بشارتگر و هشداردهنده براى تمام مردم، نفرستادیم؛ لیکن بیشتر مردم نمى‌دانند.

و مى‌گویند: «اگر راست مى‌گویید، این وعده چه وقت است؟»

بگو: «میعاد شما روزى است که نه ساعتى از آن پس توانید رفت، و نه پیشى توانید جُست.»

و کسانى که کافر شدند گفتند: «نه به این قرآن و نه به آن [توراتى‌] که پیش از آن است هرگز ایمان نخواهیم آورد.» و اى کاش بیدادگران را هنگامى که در پیشگاه پروردگارشان بازداشت شده‌اند مى‌دیدى [که چگونه‌] برخى از آنان با برخى [دیگر جدل و] گفتگو مى‌کنند؛ کسانى که زیردست بودند به کسانى که [ریاست و] برترى داشتند، مى‌گویند: «اگر شما نبودید قطعاً ما مؤمن بودیم.»