صفحه ۳۴۵ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت

هیچ امّتى نه از اجل خود پیشى مى‌گیرد و نه باز پس مى‌ماند.

باز فرستادگان خود را پیاپى روانه کردیم. هر بار براى [هدایت‌] امتى پیامبرش آمد، او را تکذیب کردند؛ پس [ما امتهاى سرکش را] یکى پس از دیگرى آوردیم و آنها را مایه عبرت [و زبانزد مردم‌] گردانیدیم. دور باد [از رحمت خدا] مردمى که ایمان نمى‌آورند.

سپس موسى و برادرش هارون را با آیات خود و حجتى آشکار فرستادیم،

به سوى فرعون و سران [قوم‌] او، ولى تکبّر نمودند و مردمى گردنکش بودند،

پس گفتند: «آیا به دو بشر که مثل خود ما هستند و طایفه آنها بندگان ما مى‌باشند ایمان بیاوریم؟»

در نتیجه، آن دو را دروغزن خواندند، پس از زمره هلاک‌شدگان گشتند.

و به یقین، ما به موسى کتاب [آسمانى‌] دادیم، باشد که آنان به راه راست روند.

و پسر مریم و مادرش را نشانه‌اى گردانیدیم و آن دو را در سرزمین بلندى که جاى زیست و [داراى‌] آب زلال بود جاى دادیم.

اى پیامبران، از چیزهاى پاکیزه بخورید و کار شایسته کنید، که من به آنچه انجام مى‌دهید دانایم.

و در حقیقت، این امّت شماست که امتى یگانه است، و من پروردگار شمایم؛ پس، از من پروا دارید.

تا کار [دین‌]شان را میان خود قطعه قطعه کردند [و] دسته دسته شدند: هر دسته‌اى به آنچه نزدشان بود، دل خوش کردند.

پس آنها را در ورطه گمراهى‌شان تا چندى واگذار.

آیا مى‌پندارند که آنچه از مال و پسران که بدیشان مدد مى‌دهیم،

[از آن روى است که‌] مى‌خواهیم به سودشان در خیرات شتاب ورزیم؟ [نه،] بلکه نمى‌فهمند.

در حقیقت، کسانى که از بیم پروردگارشان هراسانند،

و کسانى که به نشانه‌هاى پروردگارشان ایمان مى‌آورند،

و آنان که به پروردگارشان شرک نمى‌آورند،