سوره ممتحنه با ترجمه فارسی و صوت

اى کسانى که ایمان آورده‌اید، دشمن من و دشمن خودتان را به دوستى برمگیرید [به طورى‌] که با آنها اظهار دوستى کنید، و حال آنکه قطعاً به آن حقیقت که براى شما آمده کافرند [و] پیامبر [خدا] و شما را [از مکه‌] بیرون مى‌کنند که [چرا ]به خدا، پروردگارتان ایمان آورده‌اید، اگر براى جهاد در راه من و طلب خشنودى من بیرون آمده‌اید. [شما] پنهانى با آنان رابطه دوستى برقرار مى‌کنید در حالى که من به آنچه پنهان داشتید و آنچه آشکار نمودید داناترم. و هر کس از شما چنین کند، قطعاً از راه درست منحرف گردیده است.

اگر بر شما دست یابند، دشمن شما باشند و بر شما به بدى دست و زبان بگشایند و آرزو دارند که کافر شوید.

روز قیامت نه خویشان شما و نه فرزندانتان هرگز به شما سود نمى‌رسانند. [خدا] میانتان فیصله مى‌دهد، و خدا به آنچه انجام مى‌دهید بیناست.

قطعاً براى شما در [پیروى از] ابراهیم و کسانى که با اویند سرمشقى نیکوست: آنگاه که به قوم خود گفتند: «ما از شما و از آنچه به جاى خدا مى‌پرستید بیزاریم. به شما کفر مى‌ورزیم و میان ما و شما دشمنى و کینه همیشگى پدیدار شده تا وقتى که فقط به خدا ایمان آورید.» جز [در] سخن ابراهیم [که‌] به [نا]پدر[ى‌] خود [گفت:] «حتماً براى تو آمرزش خواهم خواست، با آنکه در برابر خدا اختیار چیزى را براى تو ندارم.» «اى پروردگار ما! بر تو اعتماد کردیم و به سوى تو بازگشتیم و فرجام به سوى توست.

پروردگارا، ما را وسیله آزمایش [و آماج آزار] براى کسانى که کفر ورزیده‌اند مگردان، و بر ما ببخشاى که تو خود تواناى سنجیده‌کارى.»

قطعاً براى شما در [پیروى از] آنان سرمشقى نیکوست [یعنى‌] براى کسى که به خدا و روز بازپسین امید مى‌بندد. و هر کس روى برتابد [بداند که‌] خدا همان بى‌نیاز ستوده‌[صفات‌] است.

امید است که خدا میان شما و میان کسانى از آنان که [ایشان را] دشمن داشتید، دوستى برقرار کند، و خدا تواناست، و خدا آمرزنده مهربان است.

[اما] خدا شما را از کسانى که در [کار] دین با شما نجنگیده و شما را از دیارتان بیرون نکرده‌اند، باز نمى‌دارد که با آنان نیکى کنید و با ایشان عدالت ورزید، زیرا خدا دادگران را دوست مى‌دارد.

فقط خدا شما را از دوستى با کسانى باز مى‌دارد که در [کار] دین با شما جنگ کرده و شما را از خانه‌هایتان بیرون رانده و در بیرون‌راندنتان با یکدیگر همپشتى کرده‌اند. و هر کس آنان را به دوستى گیرد، آنان همان ستمگرانند.

اى کسانى که ایمان آورده‌اید، چون زنان با ایمان مهاجر، نزد شما آیند آنان را بیازمایید. خدا به ایمان آنان داناتر است. پس اگر آنان را باایمان تشخیص دادید، دیگر ایشان را به سوى کافران بازنگردانید: نه آن زنان بر ایشان حلالند و نه آن [مردان‌] بر این زنان حلال. و هر چه خرج [این زنان‌] کرده‌اند به [شوهران‌] آنها بدهید، و بر شما گناهى نیست که -در صورتى که مَهرشان را به آنان بدهید- با ایشان ازدواج کنید، و به پیوندهاى قبلى کافران متمسک نشوید [و پایبند نباشید ]و آنچه را شما [براى زنان مرتد و فرارى خود که به کفار پناهنده شده‌اند] خرج کرده‌اید، [از کافران‌] مطالبه کنید، و آنها هم باید آنچه را خرج کرده‌اند [از شما] مطالبه کنند. این حکم خداست [که‌] میان شما داورى مى‌کند، و خدا داناى حکیم است.

و در صورتى که [زنى‌] از همسران شما به سوى کفار رفت [و کفار مَهر مورد مطالبه شما را ندادند] و شما غنیمت یافتید؛ پس به کسانى که همسرانشان رفته‌اند، معادل آنچه خرج کرده‌اند بدهید، و از آن خدایى که به او ایمان دارید بترسید.

اى پیامبر، چون زنان باایمان نزد تو آیند که [با این شرط] با تو بیعت کنند که چیزى را با خدا شریک نسازند، و دزدى نکنند، و زنا نکنند، و فرزندان خود را نکشند، و بچه‌هاى حرامزاده پیش دست و پاى خود را با بهتان [و حیله‌] به شوهر نبندند، و در [کار] نیک از تو نافرمانى نکنند، با آنان بیعت کن و از خدا براى آنان آمرزش بخواه، زیرا خداوند آمرزنده مهربان است.

اى کسانى که ایمان آورده‌اید، مردمى را که خدا بر آنان خشم رانده، به دوستى مگیرید. آنها واقعاً از آخرت سلب امید کرده‌اند، همان گونه که کافران اهل گور قطع امید نموده‌اند.