سوره فاطر با ترجمه فارسی و صوت

سپاس خداى را که پدیدآورنده آسمان و زمین است [و] فرشتگان را که داراى بالهاى دوگانه و سه‌گانه و چهارگانه‌اند پیام‌آورنده قرار داده است. در آفرینش، هر چه بخواهد مى‌افزاید، زیرا خدا بر هر چیزى تواناست.

هر رحمتى را که خدا براى مردم گشاید، بازدارنده‌اى براى آن نیست، و آنچه را که باز دارد، پس از [باز گرفتن‌] گشاینده‌اى ندارد، و اوست همان شکست‌ناپذیر سنجیده‌کار.

اى مردم، نعمت خدا را بر خود یاد کنید. آیا غیر از خدا آفریدگارى است که شما را از آسمان و زمین روزى دهد؟ خدایى جز او نیست. پس چگونه [از حق‌] انحراف مى‌یابید؟

و اگر تو را تکذیب کنند، قطعاً پیش از تو [هم‌] فرستادگانى تکذیب شدند. و [همه‌] کارها به سوى خدا بازگردانیده مى‌شود.

اى مردم، همانا وعده خدا حق است. زنهار تا این زندگى دنیا شما را فریب ندهد، و زنهار تا [شیطانِ‌] فریبنده شما را در باره خدا نفریبد.

در حقیقت، شیطان دشمن شماست، شما [نیز] او را دشمن گیرید. [او] فقط دار و دسته خود را مى‌خوانَد تا آنها از یاران آتش باشند.

کسانى که کفر ورزیده‌اند، عذابى سخت خواهند داشت. و کسانى که ایمان آورده و کارهاى شایسته کرده‌اند، براى آنان آمرزش و پاداشى بزرگ است.

آیا آن کس که زشتى کردارش براى او آراسته شده و آن را زیبا مى‌بیند [مانند مؤمن نیکوکار است‌]؟ خداست که هر که را بخواهد بى‌راه مى‌گذارد و هر که را بخواهد هدایت مى‌کند. پس مبادا به سبب حسرتها[ى گوناگون‌] بر آنان، جانت [از کف ]برود؛ قطعاً خدا به آنچه مى‌کنند داناست.

و خدا همان کسى است که بادها را روانه مى‌کند؛ پس [بادها] ابرى را برمى‌انگیزند، و [ما] آن را به سوى سرزمینى مرده راندیم، و آن زمین را بدان [وسیله‌]، پس از مرگش زندگى بخشیدیم؛ رستاخیز [نیز ]چنین است.

هر کس سربلندى مى‌خواهد، سربلندى یکسره از آنِ خداست. سخنان پاکیزه به سوى او بالا مى‌رود، و کار شایسته به آن رفعت مى‌بخشد. و کسانى که با حیله و مکر کارهاى بد مى‌کنند، عذابى سخت خواهند داشت، و نیرنگشان خود تباه مى‌گردد.

و خدا[ست که‌] شما را از خاکى آفرید، سپس از نطفه‌اى، آنگاه شما را جفت جفت گردانید، و هیچ مادینه‌اى بار نمى‌گیرد و بار نمى‌نهد مگر به علم او. و هیچ سالخورده‌اى عمر دراز نمى‌یابد و از عمرش کاسته نمى‌شود، مگر آنکه در کتابى [مندرج ]است. در حقیقت، این [کار] بر خدا آسان است!

و دو دریا یکسان نیستند: این یک، شیرین تشنگى‌زدا [و] نوشیدنش گواراست؛ و آن یک، شور تلخ‌مزه است؛ و از هر یک گوشتى تازه مى‌خورید و زیورى که آن را بر خود مى‌پوشید بیرون مى‌آورید؛ و کشتى را در آن، موج‌شکاف مى‌بینى تا از فضل او [روزى خود را] جستجو کنید، و امید که سپاس بگزارید.

شب را به روز درمى‌آورد و روز را به شب درمى‌آورد، و آفتاب و ماه را تسخیر کرده است [که‌] هر یک تا هنگامى معین روانند؛ این است خدا پروردگار شما؛ فرمانروایى از آنِ اوست. و کسانى را که بجز او مى‌خوانید، مالک پوست هسته خرمایى [هم ]نیستند.

اگر آنها را بخوانید، دعاى شما را نمى‌شنوند، و اگر [فرضاً] بشنوند اجابتتان نمى‌کنند، و روز قیامت شرکِ شما را انکار مى‌کنند؛ و [هیچ کس‌] چون [خداى‌] آگاه، تو را خبردار نمى‌کند.

اى مردم، شما به خدا نیازمندید، و خداست که بى‌نیاز ستوده است.

و اگر بخواهد شما را مى‌بَرد و خلقى نو [بر سر کار] مى‌آورد.

و این [امر] براى خدا دشوار نیست.

و هیچ باربَردارنده‌اى بار [گناه‌] دیگرى را برنمى‌دارد، و اگر گرانبارى [دیگرى را به یارى‌] به سوى بارش فرا خواند چیزى از آن برداشته نمى‌شود، هر چند خویشاوند باشد. [تو] تنها کسانى را که از پروردگارشان در نهان مى‌ترسند و نماز برپا مى‌دارند، هشدار مى‌دهى؛ و هر کس پاکیزگى جوید تنها براى خود پاکیزگى مى‌جوید، و فرجام [کارها] به سوى خداست.

و نابینا و بینا یکسان نیستند،

و نه تیرگیها و روشنایى،

و نه سایه و گرماى آفتاب.

و زندگان و مردگان یکسان نیستند. خداست که هر که را بخواهد شنوا مى‌گرداند؛ و تو کسانى را که در گورهایند نمى‌توانى شنوا سازى.

تو جز هشداردهنده‌اى [بیش‌] نیستى.

ما تو را بحق، [به سِمَت‌] بشارتگر و هشداردهنده گسیل داشتیم، و هیچ امتى نبوده مگر اینکه در آن هشداردهنده‌اى گذشته است.

و اگر تو را تکذیب کنند، قطعاً کسانى که پیش از آنها بودند [نیز] به تکذیب پرداختند. پیامبرانشان دلایل آشکار و نوشته‌ها و کتاب روشن براى آنان آوردند.

آنگاه کسانى را که کافر شده بودند فرو گرفتم؛ پس چگونه بود کیفر من؟

آیا ندیده‌اى که خدا از آسمان، آبى فرود آورد و به [وسیله‌] آن میوه‌هایى که رنگهاى آنها گوناگون است بیرون آوردیم؟ و از برخى کوهها، راهها [و رگه‌ها]ى سپید و گلگون به رنگهاى مختلف و سیاه پر رنگ [آفریدیم‌].

و از مردمان و جانوران و دامها که رنگهایشان همان گونه مختلف است [پدید آوردیم‌]. از بندگان خدا تنها دانایانند که از او مى‌ترسند. آرى، خدا ارجمند آمرزنده است.

در حقیقت، کسانى که کتاب خدا را مى‌خوانند و نماز برپا مى‌دارند و از آنچه بدیشان روزى داده‌ایم، نهان و آشکارا انفاق مى‌کنند، امید به تجارتى بسته‌اند که هرگز زوال نمى‌پذیرد.

تا پاداششان را تمام بدیشان عطا کند و از فزون‌بخشى خود در حق آنان بیفزاید که او آمرزنده حق‌شناس است.

و آنچه از کتاب به سوى تو وحى کرده‌ایم، خود حق [و] تصدیق‌کننده [کتابهاى‌] پیش از آن است. قطعاً خدا نسبت به بندگانش آگاه بیناست.

سپس این کتاب را به آن بندگان خود که [آنان را] برگزیده بودیم، به میراث دادیم؛ پس برخى از آنان بر خود ستمکارند و برخى از ایشان میانه‌رو، و برخى از آنان در کارهاى نیک به فرمان خدا پیشگامند؛ و این خود توفیق بزرگ است.

[در] بهشتهاى همیشگى [که‌] به آنها درخواهندآمد. در آنجا با دستبندهایى از زر و مروارید زیور یابند و در آنجا جامه‌شان پَرنیان خواهد بود.

و مى‌گویند: «سپاس خدایى را که اندوه را از ما بزدود، به راستى پروردگار ما آمرزنده [و] حق‌شناس است؛

همان [خدایى‌] که ما را به فضل خویش در سراى ابدى جاى داد. در اینجا رنجى به ما نمى‌رسد و در اینجا درماندگى به ما دست نمى‌دهد.

و[لى‌] کسانى که کافر شده‌اند، آتش جهنم براى آنان خواهد بود. حکم به مرگ بر ایشان [جارى‌] نمى‌شود تا بمیرند، و نه عذاب آن از ایشان کاسته شود. [آرى،] هر ناسپاسى را چنین کیفر مى‌دهیم.

و آنان در آنجا فریاد برمى‌آورند: «پروردگارا، ما را بیرون بیاور، تا غیر از آنچه مى‌کردیم، کار شایسته کنیم.» مگر شما را [آن قدر] عمر دراز ندادیم که هر کس که باید در آن عبرت گیرد، عبرت مى‌گرفت؛ و [آیا ]براى شما هشداردهنده نیامد؟ پس بچشید که براى ستمگران یاورى نیست.

خدا[ست که‌] داناى نهان آسمانها و زمین است، و اوست که به راز دلها داناست.

اوست آن کس که شما را در این سرزمین جانشین گردانید. پس هر کس کفر ورزد کفرش به زیان اوست، و کافران را کفرشان جز دشمنى نزد پروردگارشان نمى‌افزاید، و کافران را کفرشان غیر از زیان نمى‌افزاید.

بگو: «به من خبر دهید از شریکان خودتان که به جاى خدا مى‌خوانید؛ به من نشان دهید که چه چیزى از زمین را آفریده‌اند؟ یا آنان در [کار] آسمانها همکارى داشته‌اند؟ یا به ایشان کتابى داده‌ایم که دلیلى بر [حقّانیّت‌] خود از آن دارند؟» [نه،] بلکه ستمکاران جز فریب به یکدیگر وعده نمى‌دهند.

همانا خدا آسمانها و زمین را نگاه مى‌دارد تا نیفتند، و اگر بیفتند بعد از او هیچ کس آنها را نگاه نمى‌دارد؛ اوست بردبار آمرزنده.

و با سوگندهاى سخت خود به خدا سوگند یاد کردند که اگر هرآینه هشداردهنده‌اى براى آنان بیاید، قطعاً از هر یک از امتها[ى دیگر] راه‌یافته‌تر شوند، و[لى‌] چون هشداردهنده‌اى براى ایشان آمد، جز بر نفرتشان نیفزود.

[انگیزه‌] این کارشان فقط گردنکشى در [روى‌] زمین و نیرنگ زشت بود، و نیرنگ زشت جز [دامن‌] صاحبش را نگیرد. پس آیا جز سنّت [و سرنوشت شوم‌] پیشینیان را انتظار مى‌برند؟ و هرگز براى سنّت خدا دگرگونى نخواهى یافت.

آیا در زمین نگردیده‌اند تا فرجام [کار] کسانى را که پیش از ایشان [زیسته‌] و نیرومندتر از ایشان بودند بنگرند؟ و هیچ چیز، نه در آسمانها و نه در زمین، خدا را درمانده نکرده است، چرا که او همواره داناى تواناست.

و اگر خدا مردم را به [سزاى‌] آنچه انجام داده‌اند مؤاخذه مى‌کرد، هیچ جنبنده‌اى را بر پشت زمین باقى نمى‌گذاشت؛ ولى تا مدتى معین مهلتشان مى‌دهد، و چون اجلشان فرا رسد خدا به [کار] بندگانش بیناست.