صفحه ۵۱۲ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت

در حقیقت، کسانى که با تو بیعت مى‌کنند، جز این نیست که با خدا بیعت مى‌کنند؛ دست خدا بالاى دستهاى آنان است. پس هر که پیمان‌شکنى کند، تنها به زیان خود پیمان مى‌شکند، و هر که بر آنچه با خدا عهد بسته وفادار بماند، به زودى خدا پاداشى بزرگ به او مى‌بخشد.

برجاى‌ماندگان بادیه‌نشین به زودى به تو خواهند گفت: «اموال ما و کسانمان ما را گرفتار کردند، براى ما آمرزش بخواه.» چیزى را که در دلهایشان نیست بر زبان خویش مى‌رانند. بگو: «اگر خدا بخواهد به شما زیانى یا سودى برساند چه کسى در برابر او براى شما اختیار چیزى را دارد؟ بلکه [این‌] خداست که به آنچه مى‌کنید همواره آگاه است.

[نه چنان بود،] بلکه پنداشتید که پیامبر و مؤمنان هرگز به خانمان خود بر نخواهند گشت، و این [پندار] در دلهایتان نمودى خوش یافت، و گمان بد کردید، و شما مردمى در خور هلاکت بودید.»

و هر کس به خدا و پیامبر او ایمان نیاورده است [بداند که‌] ما براى کافران آتشى سوزان آماده کرده‌ایم.

و فرمانروایى آسمانها و زمین از آن خداست: هر که را بخواهد مى‌بخشاید و هر که را بخواهد عذاب مى‌کند، و خدا همواره آمرزنده مهربان است.

چون به [قصد] گرفتن غنایم روانه شدید، به زودى برجاى‌ماندگان خواهند گفت: «بگذارید ما [هم‌] به دنبال شما بیاییم.» [این گونه‌] مى‌خواهند دستور خدا را دگرگون کنند. بگو: «هرگز از پى ما نخواهید آمد. آرى، خدا از پیش در باره شما چنین فرموده.» پس به زودى خواهند گفت: «[نه،] بلکه بر ما رشگ مى‌برید.» [نه چنین است‌] بلکه جز اندکى درنمى‌یابند.