صفحه ۵۰۶ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت

و چون تنى چند از جِن را به سوى تو روانه کردیم که قرآن را بشنوند؛ پس چون بر آن حاضر شدند [به یکدیگر] گفتند: «گوش فرا دهید.» و چون به انجام رسید، هشداردهنده به سوى قوم خود بازگشتند.

گفتند: «اى قوم ما، ما کتابى را شنیدیم که بعد از موسى نازل شده [و] تصدیق‌کننده [کتابهاى‌] پیش از خود است، و به سوى حق و به سوى راهى راست راهبرى مى‌کند.

اى قوم ما، دعوت‌کننده خدا را پاسخ [مثبت‌] دهید و به او ایمان آورید تا [خدا] برخى از گناهانتان را بر شما ببخشاید و از عذابى پر درد پناهتان دهد.

و کسى که دعوت‌کننده خدا را اجابت نکند، در زمین درمانده‌کننده [خدا] نیست و در برابر او دوستانى ندارد. آنان در گمراهى آشکارى‌اند.

مگر ندانسته‌اند که آن خدایى که آسمانها و زمین را آفریده و در آفریدن آنها درمانده نگردید؛ مى‌تواند مردگان را [نیز] زنده کند؟ آرى، اوست که بر همه چیز تواناست.

و روزى که کافران بر آتش عرضه مى‌شوند [از آنان مى‌پرسند:] «آیا این راست نیست؟» مى‌گویند: «سوگند به پروردگارمان که آرى.» مى‌فرماید: «پس به [سزاى‌] آنکه انکار مى‌کردید عذاب را بچشید.»

پس همان گونه که پیامبران نستوه، صبر کردند، صبر کن، و براى آنان شتابزدگى به خرج مده. روزى که آنچه را وعده داده مى‌شوند بنگرند، گویى که آنان جز ساعتى از روز را [در دنیا] نمانده‌اند؛ [این‌] ابلاغى است. پس آیا جز مردم نافرمان هلاکت خواهند یافت؟