صفحه ۴۸ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت

اى کسانى که ایمان آورده‌اید، هر گاه به وامى تا سررسیدى معین، با یکدیگر معامله کردید، آن را بنویسید. و باید نویسنده‌اى [صورت معامله را] بر اساس عدالت، میان شما بنویسد. و هیچ نویسنده‌اى نباید از نوشتن خوددارى کند؛ همان گونه [و به شکرانه آن‌] که خدا او را آموزش داده است. و کسى که بدهکار است باید املا کند، و او [=نویسنده‌] بنویسد. و از خدا که پروردگار اوست پروا نماید، و از آن، چیزى نکاهد. پس اگر کسى که حق بر ذمه اوست، سفیه یا ناتوان است، یا خود نمى‌تواند املا کند، پس ولىّ او باید با [رعایت‌] عدالت، املا نماید. و دو شاهد از مردانتان را به شهادت طلبید، پس اگر دو مرد نبودند، مردى را با دو زن، از میان گواهانى که [به عدالت آنان‌] رضایت دارید [گواه بگیرید]، تا [اگر] یکى از آن دو [زن‌] فراموش کرد، [زنِ‌] دیگر، وى را یادآورى کند. و چون گواهان احضار شوند، نباید خوددارى ورزند. و از نوشتن [بدهى‌] چه خرد باشد یا بزرگ، ملول نشوید، تا سررسیدش [فرا رسد]. این [نوشتنِ‌] شما، نزد خدا عادلانه‌تر، و براى شهادت استوارتر، و براى اینکه دچار شک نشوید [به احتیاط ]نزدیکتر است، مگر آنکه داد و ستدى نقدى باشد که آن را میان خود [دست به دست‌] برگزار مى‌کنید؛ در این صورت، بر شما گناهى نیست که آن را ننویسید. و [در هر حال‌] هر گاه داد و ستد کردید گواه بگیرید. و هیچ نویسنده و گواهى نباید زیان ببیند، و اگر چنین کنید، از نافرمانى شما خواهد بود. و از خدا پروا کنید، و خدا [بدین گونه‌] به شما آموزش مى‌دهد، و خدا به هر چیزى داناست.