صفحه ۴۶۰ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت

بگو: «من مأمورم که خدا را -در حالى که آیینم را براى او خالص گردانیده‌ام- بپرستم،

و مأمورم که نخستین مسلمانان باشم.»

بگو: «من اگر به پروردگارم عصیان ورزم، از عذاب روزى هولناک مى‌ترسم.»

بگو: «خدا را مى‌پرستم در حالى که دینم را براى او بى‌آلایش مى‌گردانم.

پس هر چه را غیر از او مى‌خواهید، بپرستید «[ولى به آنان‌] بگو:» زیانکاران در حقیقت کسانى‌اند که به خود و کسانشان در روز قیامت زیان رسانده‌اند؛ آرى، این همان خسران آشکار است.»

آنها از بالاى سرشان چترهایى از آتش خواهند داشت و از زیر پایشان [نیز] طبق‌هایى [آتشین است‌]، این [کیفرى‌] است که خدا بندگانش را به آن بیم مى‌دهد. اى بندگان من، از من بترسید.

و[لى‌] آنان که خود را از طاغوت به دور مى‌دارند تا مبادا او را بپرستند و به سوى خدا بازگشته‌اند آنان را مژده باد، پس بشارت ده به آن بندگان من که:

به سخن گوش فرامى‌دهند و بهترین آن را پیروى مى‌کنند؛ اینانند که خدایشان راه نموده و اینانند همان خردمندان.

پس آیا کسى که فرمان عذاب بر او واجب آمده [کجا روى رهایى دارد]؟ آیا تو کسى را که در آتش است مى‌رهانى؟

لیکن کسانى که از پروردگارشان پروا داشتند، براى ایشان غرفه‌هایى است که بالاى آنها غرفه‌هایى [دیگر] بنا شده است؛ نهرها از زیر آن روان است. وعده خداست؛ خدا خلاف وعده نمى‌کند.

مگر ندیده‌اى که خدا از آسمان، آبى فرود آورد پس آن را به چشمه‌هایى که در [طبقات زیرین‌] زمین است راه داد، آنگاه به وسیله آن کشتزارى را که رنگهاى آن گوناگون است بیرون مى‌آورد، سپس خشک مى‌گردد، آنگاه آن را زرد مى‌بینى، سپس خاشاکش مى‌گرداند. قطعاً در این [دگرگونیها] براى صاحبان خرد عبرتى است.