صفحه ۴۱۶ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت
سوره سجده · جزء ۲۱
🤲 ختم قرآن گروهی بهارمن: در حال بارگذاری…
🎧 تلاوت صفحه ۴۱۶ — سعد الغامدی
متن و ترجمه صفحه ۴۱۶ قرآن
وَلَوْ تَرَىٰ إِذِ الْمُجْرِمُونَ نَاكِسُو رُءُوسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ رَبَّنَا أَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا إِنَّا مُوقِنُونَ ۱۲
و کاش هنگامى را که مجرمان پیش پروردگارشان سرهاشان را به زیر افکنده‌اند مى‌دیدى [که مى‌گویند:] «پروردگارا، دیدیم و شنیدیم؛ ما را بازگردان تا کار شایسته کنیم، چرا که ما یقین داریم.»
وَلَوْ شِئْنَا لَآتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدَاهَا وَلَٰكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّي لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ ۱۳
و اگر مى‌خواستیم، حتماً به هر کسى [از روى جبر] هدایتش را مى‌دادیم، لیکن سخن من محقَقَ گردیده که: «هر آینه جهنم را از همه جنیان و آدمیان خواهم آکند.»
فَذُوقُوا بِمَا نَسِيتُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هَٰذَا إِنَّا نَسِينَاكُمْ ۖ وَذُوقُوا عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ۱۴
پس به [سزاى] آنکه دیدار این روزتان را از یاد بردید [عذاب را] بچشید؛ ما [نیز] فراموشتان کردیم، و به [سزاى] آنچه انجام مى‌دادید عذاب جاودان را بچشید.
إِنَّمَا يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا الَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِهَا خَرُّوا سُجَّدًا وَسَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ ۩ ۱۵ ۩ سجده واجب/مستحب
تنها کسانى به آیات ما مى‌گروند که چون آن [آیات] را به ایشان یادآورى کنند، سجده‌کنان به روى درمى‌افتند، و به ستایش پروردگارشان تسبیح مى‌گویند و آنان بزرگى نمى‌فروشند.
تَتَجَافَىٰ جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَطَمَعًا وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ ۱۶
پهلوهایشان از خوابگاهها جدا مى‌گردد [و] پروردگارشان را از روى بیم و طمع مى‌خوانند، و از آنچه روزیشان داده‌ایم انفاق مى‌کنند.
فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ۱۷
هیچ کس نمى‌داند چه چیز از آنچه روشنى‌بخش دیدگان است به [پاداش] آنچه انجام مى‌دادند براى آنان پنهان کرده‌ام.
أَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًا ۚ لَا يَسْتَوُونَ ۱۸
آیا کسى که مؤمن است، چون کسى است که نافرمان است؟ یکسان نیستند.
أَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوَىٰ نُزُلًا بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ۱۹
اما کسانى که ایمان آورده و کارهاى شایسته کرده‌اند، به [پاداش] آنچه انجام مى‌دادند در باغهایى که در آن جایگزین مى‌شوند، پذیرایى مى‌گردند.
وَأَمَّا الَّذِينَ فَسَقُوا فَمَأْوَاهُمُ النَّارُ ۖ كُلَّمَا أَرَادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْهَا أُعِيدُوا فِيهَا وَقِيلَ لَهُمْ ذُوقُوا عَذَابَ النَّارِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ ۲۰
و اما کسانى که نافرمانى کرده‌اند، پس جایگاهشان آتش است. هر بار که بخواهند از آن بیرون بیایند، در آن بازگردانیده مى‌شوند و به آنان گفته مى‌شود: «عذاب آن آتشى را که دروغش مى‌پنداشتید بچشید.»
ترجمه فارسی: محمدمهدی فولادوند · متن عربی: پروژه تنزیل.
هر روز یک صفحه قرآن با معنی: این صفحه را بخوانید، ترجمه‌اش را مرور کنید و اگر دوست داشتید در ختم قرآن گروهی بهارمن سهم یک صفحه را بردارید.
