صفحه ۳۹۵ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت

[قارون‌] گفت: «من اینها را در نتیجه دانش خود یافته‌ام.» آیا وى ندانست که خدا نسلهایى را پیش از او نابود کرد که از او نیرومندتر و مال‌اندوزتر بودند؟ و[لى این گونه‌] مجرمان را [نیازى‌] به پرسیده شدن از گناهانشان نیست.

پس [قارون‌] با کوکبه خود بر قومش نمایان شد؛ کسانى که خواستار زندگى دنیا بودند گفتند: «اى کاش مثل آنچه به قارون داده شده به ما [هم‌] داده مى‌شد، واقعاً او بهره بزرگى [از ثروت‌] دارد.»

و کسانى که دانش [واقعى‌] یافته بودند، گفتند: «واى بر شما! براى کسى که گرویده و کار شایسته کرده پاداش خدا بهتر است، و جز شکیبایان آن را نیابند.»

آنگاه [قارون‌] را با خانه‌اش در زمین فرو بردیم، و گروهى نداشت که در برابر [عذاب‌] خدا او را یارى کنند و [خود نیز] نتوانست از خود دفاع کند.

و همان کسانى که دیروز آرزو داشتند به جاى او باشند، صبح مى‌گفتند: «واى، مثل اینکه خدا روزى را براى هر کس از بندگانش که بخواهد گشاده یا تنگ مى‌گرداند، و اگر خدا بر ما منّت ننهاده بود، ما را [هم‌] به زمین فرو برده بود؛ واى، گویى که کافران رستگار نمى‌گردند.»

آن سراى آخرت را براى کسانى قرار مى‌دهیم که در زمین خواستار برترى و فساد نیستند، و فرجام [خوش‌] از آنِ پرهیزگاران است.

هر کس نیکى به میان آورد، براى او [پاداشى‌] بهتر از آن خواهد بود، و هر کس بدى به میان آورد، کسانى که کارهاى بد کرده‌اند جز سزاى آنچه کرده‌اند نخواهند یافت.