صفحه ۳۶۲ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت

و کسانى که به لقاى ما امید ندارند، گفتند: «چرا فرشتگان بر ما نازل نشدند یا پروردگارمان را نمى‌بینیم؟» قطعاً در مورد خود تکبر ورزیدند و سخت سرکشى کردند.

روزى که فرشتگان را ببینند، آن روز براى گناهکاران بشارتى نیست، و مى‌گویند: «دور و ممنوع [آید از رحمت خدا].»

و به هر گونه کارى که کرده‌اند مى‌پردازیم و آن را [چون‌] گَردى پراکنده مى‌سازیم.

آن روز، جایگاه اهل بهشت بهتر و استراحتگاهشان نیکوتر است.

و روزى که آسمان با ابرى سپید از هم مى‌شکافد و فرشتگان نزول یابند!

آن روز، فرمانروایى بحق، از آنِ [خداىِ‌] رحمان است و روزى است که بر کافران بسى دشوار است.

و روزى است که ستمکار دستهاى خود را مى‌گزد [و] مى‌گوید: «اى کاش با پیامبر راهى برمى‌گرفتم.»

«اى واى، کاش فلانى را دوست [خود] نگرفته بودم.

او [بود که‌] مرا به گمراهى کشانید پس از آنکه قرآن به من رسیده بود.» و شیطان همواره فروگذارنده انسان است.

و پیامبر [خدا] گفت: «پروردگارا، قوم من این قرآن را رها کردند.»

و این گونه براى هر پیامبرى دشمنى از گناهکاران قرار دادیم، و همین بس که پروردگارت راهبر و یاور توست.

و کسانى که کافر شدند، گفتند: «چرا قرآن یکجا بر او نازل نشده است؟» این گونه [ما آن را به تدریج نازل کردیم‌] تا قلبت را به وسیله آن استوار گردانیم، و آن را به آرامى [بر تو] خواندیم.