صفحه ۲۹۲ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت

و هر که را خدا هدایت کند او رهیافته است، و هر که را گمراه سازد، در برابر او براى آنان هرگز دوستانى نیابى، و روز قیامت آنها را کور و لال و کر، به روى چهره‌شان درافتاده، برخواهیم انگیخت: جایگاهشان دوزخ است. هر بار که آتش آن فرو نشیند، شراره‌اى [تازه‌] برایشان مى‌افزاییم.

جزاى آنها این است، چرا که آیات ما را انکار کردند و گفتند: «آیا وقتى ما استخوان و خاک شدیم [باز] در آفرینشى جدید برانگیخته خواهیم شد؟»

آیا ندانستند که خدایى که آسمانها و زمین را آفریده، تواناست که مانند آنان را بیافریند و [همان خداست که‌] برایشان زمانى مقرر فرموده که در آن هیچ شکى نیست؟ و[لى‌] ستمگران جز انکار [چیزى را ]نپذیرفتند.

بگو: «اگر شما مالک گنجینه‌هاى رحمت پروردگارم بودید، باز هم از بیم خرج کردن قطعاً امساک مى‌ورزیدید، و انسان همواره بخیل است.»

و در حقیقت، ما به موسى نُه نشانه آشکار دادیم. -پس، از فرزندان اسرائیل بپرس- آنگاه که نزد آنان آمد، و فرعون به او گفت: «اى موسى‌، من جداً تو را افسون‌شده مى‌پندارم.»

گفت: «قطعاً مى‌دانى که این [نشانه‌ها] را که باعث بینشهاست، جز پروردگار آسمانها و زمین نازل نکرده است، و راستى اى فرعون، تو را تباه شده مى‌پندارم.»

پس [فرعون‌] تصمیم گرفت که آنان را از سرزمین [مصر] برکَند، پس او و هر که را با وى بود همه را غرق کردیم.

و پس از او به فرزندان اسرائیل گفتیم: «در این سرزمین ساکن شوید، پس چون وعده آخرت فرا رسد شما را همه با هم محشور مى‌کنیم.»