صفحه ۲۹۰ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت

و چیزى نمانده بود که تو را از این سرزمین بَرْکَنَنْد، تا تو را از آنجا بیرون سازند، و در آن صورت آنان [هم‌] پس از تو جز [زمان‌] اندکى نمى‌ماندند؛

سنّتى که همواره در میان [امتهاى‌] فرستادگانى که پیش از تو گسیل داشته‌ایم [جارى‌] بوده است، و براى سنت [و قانون‌] ما تغییرى نخواهى یافت.

نماز را از زوال آفتاب تا نهایت تاریکى شب برپادار، و [نیز] نماز صبح را، زیرا نماز صبح همواره [مقرون با] حضور [فرشتگان‌] است.

و پاسى از شب را زنده بدار، تا براى تو [به منزله‌] نافله‌اى باشد، امید که پروردگارت تو را به مقامى ستوده برساند.

و بگو: «پروردگارا، مرا [در هر کارى‌] به طرز درست داخل کن و به طرز درست خارج ساز، و از جانب خود براى من تسلطى یارى‌بخش قرار ده.»

و بگو: «حق آمد و باطل نابود شد. آرى، باطل همواره نابودشدنى است.»

و ما آنچه را براى مؤمنان مایه درمان و رحمت است از قرآن نازل مى‌کنیم، و[لى‌] ستمگران را جز زیان نمى‌افزاید.

و چون به انسان نعمت ارزانى داریم، روى مى‌گرداند و پهلو تهى مى‌کند، و چون آسیبى به وى رسد نومید مى‌گردد.

بگو: «هر کس بر حسب ساختار [روانى و بدنى‌] خود عمل مى‌کند، و پروردگار شما به هر که راه‌یافته‌تر باشد داناتر است.»

و در باره روح از تو مى‌پرسند، بگو: «روح از [سنخ‌] فرمان پروردگار من است، و به شما از دانش جز اندکى داده نشده است.»

و اگر بخواهیم، قطعاً آنچه را به تو وحى کرده‌ایم مى‌بَریم، آنگاه براى [حفظ] آن، در برابر ما، براى خود مدافعى نمى‌یابى،