صفحه ۲۵۳ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت

کسانى که ایمان آورده و کارهاى شایسته کرده‌اند، خوشا به حالشان، و خوش سرانجامى دارند.

بدین گونه تو را در میان امتى که پیش از آن، امتهایى روزگار به سر بردند، فرستادیم تا آنچه را به تو وحى کردیم بر آنان بخوانى، در حالى که آنان به [خداى‌] رحمان کفر مى‌ورزند. بگو: «اوست پروردگار من. معبودى بجز او نیست. بر او توکل کرده‌ام و بازگشت من به سوى اوست.»

و اگر قرآنى بود که کوهها بدان روان مى‌شد، یا زمین بدان قطعه قطعه مى‌گردید، یا مردگان بدان به سخن درمى‌آمدند [باز هم در آنان اثر نمى‌کرد.] نه چنین است، بلکه همه امور بستگى به خدا دارد. آیا کسانى که ایمان آورده‌اند، ندانسته‌اند که اگر خدا مى‌خواست قطعاً تمام مردم را به راه مى‌آورد؟ و کسانى که کافر شده‌اند پیوسته به [سزاى‌] آنچه کرده‌اند مصیبت کوبنده‌اى به آنان مى‌رسد یا نزدیک خانه‌هایشان فرود مى‌آید، تا وعده خدا فرا رسد. آرى، خدا وعده [خود را] خلاف نمى‌کند.

و بى‌گمان، فرستادگان پیش از تو [نیز] مسخره شدند. پس به کسانى که کافر شده بودند مهلت دادم، آنگاه آنان را [به کیفر] گرفتم. پس چگونه بود کیفر من؟

آیا کسى که بر هر شخصى بدانچه کرده است مراقب است [مانند کسى است که از همه جا بى‌خبر است‌]؟ و براى خدا شریکانى قرار دادند. بگو: «نامشان را ببرید» آیا او را به آنچه در زمین است و او نمى‌داند خبر مى‌دهید، یا سخنى سطحى [و میان‌تهى‌] مى‌گویید؟ [چنین نیست‌] بلکه براى کسانى که کافر شده‌اند نیرنگشان آراسته شده و از راه [حق‌] بازداشته شده‌اند و هر که را خدا بى‌راه گذارد رهبرى نخواهد داشت.

براى آنان در زندگى دنیا عذابى است، و قطعاً عذاب آخرت دشوارتر است، و براى ایشان در برابر خدا هیچ نگهدارنده‌اى نیست.