صفحه ۲۰۹ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت

کسانى که امید به دیدار ما ندارند، و به زندگى دنیا دل خوش کرده و بدان اطمینان یافته‌اند، و کسانى که از آیات ما غافلند،

آنان به [کیفر] آنچه به دست مى‌آوردند، جایگاهشان آتش است.

کسانى که ایمان آورده و کارهاى شایسته کرده‌اند، پروردگارشان به پاس ایمانشان آنان را هدایت مى‌کند به باغهاى [پر ناز و] نعمت، که از زیر [پاى‌] آنان نهرها روان خواهد بود [در خواهند آمد].

نیایش آنان در آنجا سبحانک اللهم [=خدایا! تو پاک و منزهى‌] و درودشان در آنجا سلام است، و پایان نیایش آنان این است که: الحمد لله رب العالمین [=ستایش ویژه پروردگار جهانیان است‌].

و اگر خدا براى مردم به همان شتاب که آنان در کار خیر مى‌طلبند، در رساندن بلا به آنها شتاب مى‌نمود، قطعاً اجلشان فرا مى‌رسید. پس کسانى را که به دیدار ما امید ندارند، در طغیانشان رها مى‌کنیم تا سرگردان بمانند.

و چون انسان را آسیبى رسد، ما را -به پهلو خوابیده یا نشسته یا ایستاده- مى‌خواند، و چون گرفتاریش را برطرف کنیم چنان مى‌رود که گویى ما را براى گرفتاریى که به او رسیده، نخوانده است. این گونه براى اسرافکاران آنچه انجام مى‌دادند زینت داده شده است.

و قطعاً نسلهاى پیش از شما را هنگامى که ستم کردند به هلاکت رساندیم، و پیامبرانشان دلایل آشکار برایشان آوردند و[لى‌] بر آن نبودند که ایمان بیاورند. این گونه مردم بزهکار را جزا مى‌دهیم.

آنگاه شما را پس از آنان در زمین جانشین قرار دادیم تا بنگریم چگونه رفتار مى‌کنید.