صفحه ۱۹۹ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت

اى پیامبر، با کافران و منافقان جهاد کن و بر آنان سخت بگیر، و جایگاهشان دوزخ است، و چه بد سرانجامى است.

به خدا سوگند مى‌خورند که [سخن ناروا] نگفته‌اند، در حالى که قطعاً سخن کفر گفته و پس از اسلام آوردنشان کفر ورزیده‌اند، و بر آنچه موفق به انجام آن نشدند همّت گماشتند، و به عیبجویى برنخاستند مگر [بعد از] آنکه خدا و پیامبرش از فضل خود آنان را بى‌نیاز گردانیدند. پس اگر توبه کنند براى آنان بهتر است، و اگر روى برتابند، خدا آنان را در دنیا و آخرت عذابى دردناک مى‌کند، و در روى زمین یار و یاورى نخواهند داشت.

و از آنان کسانى‌اند که با خدا عهد کرده‌اند که اگر از کرم خویش به ما عطا کند، قطعاً صدقه خواهیم داد و از شایستگان خواهیم شد.

پس چون از فضل خویش به آنان بخشید، بدان بخل ورزیدند، و به حال اعراض روى برتافتند.

در نتیجه، به سزاى آنکه با خدا خلف وعده کردند و از آن روى که دروغ مى‌گفتند، در دلهایشان -تا روزى که او را دیدار مى‌کنند- پیامدهاى نفاق را باقى گذارد.

آیا ندانسته‌اند که خدا راز آنان و نجواى ایشان را مى‌داند و خدا داناى رازهاى نهانى است؟

کسانى که بر مؤمنانى که [افزون بر صدقه واجب‌]، از روى میل، صدقات [مستحبّ نیز] مى‌دهند، عیب مى‌گیرند، و [همچنین‌] از کسانى که [در انفاق‌] جز به اندازه توانشان نمى‌یابند، [عیبجویى مى‌کنند] و آنان را به ریشخند مى‌گیرند، [بدانند که ]خدا آنان را به ریشخند مى‌گیرد و براى ایشان عذابى پر درد خواهد بود.