صفحه ۱۳۰ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت

بگو: «گواهى چه کسى از همه برتر است؟» بگو: «خدا میان من و شما گواه است. و این قرآن به من وحى شده تا به وسیله آن، شما و هر کس را [که این پیام به او] برسد، هشدار دهم. آیا واقعاً شما گواهى مى‌دهید که در جَنب خدا، خدایان دیگرى است؟» بگو: «من گواهى نمى‌دهم.» بگو: «او تنها معبودى یگانه است، و بى‌تردید، من از آنچه شریک [او] قرار مى‌دهید بیزارم.»

کسانى که کتاب [آسمانى‌] به آنان داده‌ایم، همان گونه که پسران خود را مى‌شناسد، او [=پیامبر] را مى‌شناسد. کسانى که به خود زیان زده‌اند، ایمان نمى‌آورند.

و کیست ستمکارتر از آن کس که بر خدا دروغ بسته یا آیات او را تکذیب نموده؟ بى تردید، ستمکاران رستگار نمى‌شوند.

و [یاد کن‌] روزى را که همه آنان را محشور مى‌کنیم، آنگاه به کسانى که شرک آورده‌اند مى‌گوییم: «کجایند شریکان شما که [آنها را شریک خدا] مى‌پنداشتید؟»

آنگاه عذرشان جز این نیست که مى‌گویند: «به خدا، پروردگارمان سوگند که ما مشرک نبودیم.»

ببین، چگونه به خود دروغ مى‌گویند و آنچه برمى‌بافتند از ایشان یاوه شد.

و برخى از آنان به تو گوش فرا مى‌دهند، و[لى‌] ما بر دلهایشان پرده‌ها افکنده‌ایم تا آن را نفهمند، و در گوشهایشان سنگینى [قرار داده‌ایم‌]. و اگر هر معجزه‌اى را ببینند به آن ایمان نمى‌آورند. تا آنجا که وقتى نزد تو مى‌آیند و با تو جدال مى‌کنند، کسانى که کفر ورزیدند، مى‌گویند: «این [کتاب‌] چیزى جز افسانه‌هاى پیشینیان نیست.»

و آنان [مردم را] از آن باز مى‌دارند و [خود نیز] از آن دورى مى‌کنند، و[لى‌] جز خویشتن را به هلاکت نمى‌افکنند و نمى‌دانند.

و اى کاش [منکران را] هنگامى که بر آتش عرضه مى‌شوند، مى‌دیدى که مى‌گویند: «کاش بازگردانده مى‌شدیم و [دیگر] آیات پروردگارمان را تکذیب نمى‌کردیم و از مؤمنان مى‌شدیم.»