صفحه ۱۲۲ قرآن کریم با ترجمه فارسی و صوت

و چون آنچه را به سوى این پیامبر نازل شده، بشنوند، مى‌بینى بر اثر آن حقیقتى که شناخته‌اند، اشک از چشمهایشان سرازیر مى‌شود. مى‌گویند: پروردگارا، ما ایمان آورده‌ایم؛ پس ما را در زمره گواهان بنویس.

و براى ما چه [عذرى‌] است که به خدا و آنچه از حق به ما رسیده، ایمان نیاوریم و حال آنکه چشم داریم که پروردگارمان ما را با گروه شایستگان [به بهشت‌] درآورد؟

پس به پاس آنچه گفتند، خدا به آنان باغهایى پاداش داد که از زیر [درختان‌] آن نهرها جارى است. در آن جاودانه مى‌مانند، و این پاداش نیکوکاران است.

و کسانى که کفر ورزیدند و آیات ما را دروغ پنداشتند، آنان همدم آتشند.

اى کسانى که ایمان آورده‌اید، چیزهاى پاکیزه‌اى را که خدا براى [استفاده‌] شما حلال کرده، حرام مشمارید و از حدّ مگذرید، که خدا از حدگذرندگان را دوست نمى‌دارد.

و از آنچه خداوند روزىِ شما گردانیده، حلال و پاکیزه را بخورید، و از آن خدایى که بدو ایمان دارید پروا دارید.

خدا شما را به سوگندهاى بیهوده‌تان مؤاخذه نمى‌کند، ولى به سوگندهایى که [از روى اراده‌] مى‌خورید [و مى‌شکنید] شما را مؤاخذه مى‌کند. و کفاره‌اش خوراک دادن به ده بینواست -از غذاهاى متوسطى که به کسان خود مى‌خورانید- یا پوشانیدن آنان یا آزاد کردن بنده‌اى. و کسى که [هیچ یک از اینها را] نیابد [باید] سه روز روزه بدارد. این است کفاره سوگندهاى شما وقتى که سوگند خوردید. و سوگندهاى خود را پاس دارید. این گونه خداوند آیات خود را براى شما بیان مى‌کند، باشد که سپاسگزارى کنید.